پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٣ - بخش نخست بعثت خجسته و آثار خارق العادهاش

در اين خصوص مى‌توان به آيات زير مراجعه نمود.

١. سوگند به ستاره، آن‌گاه كه افول مى‌كند* كه هرگز دوست شما منحرف نشده و مقصد را گم نكرده است* و هيچ‌گاه از روى هواى نفس سخن نمى‌گويد* آن‌چه مى‌گويد چيزى جز وحى كه بر او نازل شده، نيست* آن‌كس كه قدرت عظيمى دارد او را تعليم داده است* همان كسى كه توانايى فوق العاده دارد* او سلطه يافت* درحالى‌كه در افق اعلى قرار داشت* سپس نزديك و نزديك‌تر شد* تا آن‌كه فاصله او با پيامبر، به اندازه فاصله دو كمان يا كمتر بود* خداوند آن‌چه را وحى كردنى بود به بنده‌اش وحى نمود* قلب پاك او در آن‌چه ديد هرگز دروغ نگفت)[١]

٢. قُلْ إِنِّي عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي؛[٢]

بگو: من دليل روشنى از پروردگارم دارم‌

٣. قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ؛[٣]

بگو؛ من فقط بشرى مانند شما هستم (با اين تفاوت كه) به من وحى مى‌شود.

٤. قُلْ إِنَّما أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ؛[٤]

بگو؛ من تنها بوسيله وحى شما را بيم مى‌دهم.

٥. قُلْ إِنَّما يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ؛[٥]

بگو: تنها چيزى كه به تو وحى مى‌شود اين است كه معبود شما خداى يگانه است.

[١] . وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌* ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى‌* وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌* عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى‌* ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوى‌* وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌* ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى* فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌* فَأَوْحى‌ إِلى‌ عَبْدِهِ ما أَوْحى‌* ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى‌ نجم/ ١- ١١.

[٢] . انعام/ ٥٧.

[٣] . كهف/ ١١٠.

[٤] . انبياء/ ٤٥.

[٥] . انبياء/ ١٠٨.