امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٣٦ - اهل بيت(ع) واسطه فيض الهى

لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوَصِيَّةُ وَ الْوِرَاثَةُ الْآنَ إِذْ رَجَعَ الْحَقُّ إِلَى أَهْلِهِ وَ نُقِلَ إِلَى مُنْتَقَلِه».[١]

احدى از اين امت، با آل محمد (عليهم السلام) طرف مقايسه نبوده اند و كسانى كه هميشه از نعمت و بخشش معارف علوم ايشان بهره مندند با آنان برابر نمى شوند، آنان اساس و پايه دين و ستون و خصائص امامت (علوم و معارف حقه و آيات و معجزات باهره) در آنان جمع و حق ايشان است و درباره آنان وصيت رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) و ارث بردن (از آن وجود محترم) ثابت است. در اين هنگام حق به سوى اهلش برگشته و به جائى كه از آن خارج شده بود، منتقل گرديده است.

در بيان ديگرى مى فرمايد: حق ولايت به ايشان اختصاص دارد و وصيت پيامبر اكرم (ص) و ميراث نبوت به ايشان اختصاص دارد.

٤-

«إِيَّاكُمْ وَ الْغُلُوَّ فِينَا قُولُوا إِنَّا عَبِيدٌ مَرْبُوبُونَ وَ قُولُوا فِي فَضْلِنَا مَا شِئْتُمْ».[٢]

از غلوّ درباره ما بپرهيزيد. بگوييد ما بنده و داراى پروردگار هستيم و (آنگاه) در فضل ما هر چه خواستيد، بگوييد.

٥- امام صادق (ع) فرمودند:

«احْذَرُوا عَلَى شَبَابِكُمُ الْغُلَاةَ لَا يُفْسِدُوهُمْ فَإِنَّ الْغُلَاةَ شَرُّ خَلْقٍ يُصَغِّرُونَ عَظَمَةَ اللَّهِ وَ يَدَّعُونَ الرُّبُوبِيَّةَ لِعِبَادِ اللَّهِ وَ اللَّهِ إِنَّ الْغُلَاةَ لَشَرٌّ مِنَ الْيَهُودِ وَ النَّصَارَى وَ الْمَجُوسِ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا».[٣]

[١] . محمد بن حسين شريف الرضى، پيشين، ص ٤٧.

[٢] . محمد باقر مجلسى، پيشين، ج ٢٥، ص ٢٧٠.

[٣] . همان، ص: ٢٦٥.