امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٤٤ - اقدامات امامان(ع) در جهت مبارزه با غلو و افراط

عبوديت و بندگى در برابر خداوند ذوالجلال است را نشان دادند و هرگز از اين قبيل نقاط ضعف به نفع خودشان بهره بردارى نكردند، بلكه با قاطعيت هر نوع گرايشى را در اين رابطه محكوم و مطرود نمودند؛ مانند گرفتن خورشيد در هنگام وفات ابراهيم فرزند پيامبراكرم (ص) كه برخى خواستند بين آن دو ارتباط برقرار نمايند و پيامبر اكرم (ص) بر بالاى منبر رفت و اين رابطه را نفى كردند و فرمودند، گرفتن ماه و خورشيد از آيات الهى و تابع قوانين نظام آفرينش است و ربطى به مرگ فرزندم ابراهيم ندارد.

البته اين قبيل انحرافات خود بهانه ى خوبى بوده و هست تا دشمنان بيشتر بر پيروان اهل بيت (ع) بتازند و چماق تكفير عليه آن بزرگواران بلند كنند و اهداف پليد خود را اعمال نمايند و مانع گسترش فرهنگ عميق و انسان‌ساز آن بزرگواران شوند.

در اين رابطه نمونه هاى فراوان ديگرى از سخنان و رهنمودهاى ائمه هدى (ع) يافت مى شود كه حضرات معصومين در مقابل اين قبيل افكار انحرافى و افراطى و غلو آميز ايستاده اند و خود را عبيد و مربوبون رب العالمين معرفى فرموده اند.

امام على (ع) مي‌فرمود:

«اللّهمّ انّي بَري‌ء من الغُلاة كبرائه عيسي بن مريم من النصاري. اللّهمّ اخذلهم أبداً ولا تنصر منهم أحداً».[١]

خداوندا من از غلات برائت مى جويم، همان‌گونه كه عيسى بن مريم (ع) از نصارى برائت جست. خدايا آنها را براى هميشه خوار فرما و هرگز احدى از آنها را نصرت نكن.

[١] . محمد بن حسن حر عاملى، اثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج ٥، ص ٣٨٧.