شمردن طاعت، و فخر و مباهات با ثروتمندان، و تحقير تهى‌دستان، و كوتاهى در حق زيردستان خود، و ناسپاسى نسبت به آن كس كه به ما خوبى كرده، يا آنكه ستمگرى را يارى كنيم، يا ستمديده‌اى را تنها گذاريم، يا آنچه را كه حق ما نيست بخواهيم، يا از آنچه نمى‌دانيم دم زنيم. و پناه مى‌بريم به تو از اينكه نيت داشته باشيم به كسى خيانت ورزيم، و در كردارمان خودپسندى نماييم، و آرزوهاى خود را دور و دراز سازيم. و به تو پناه مى‌بريم از زشتى باطن، و ناچيز شمردن گناه ... [تا آخر دعا].

چهارمين شرط تمحّض در طاعت خدا و اولياى او: صبر بر آن است. طاعتى كه همراه صبر نباشد به مقصد نمى‌رساند. شرط طاعت، صبر بر آن در سختى‌ها و شدائد است.

البته اشاره به اين نكته بسيار لازم است كه اقتداى به اولياى الهى كه شرط سوّم تمحّض در طاعت خدا و اولياى او دانسته شد، خود، صبر بر طاعت را نتيجه مى‌دهد.

خداى متعال در قرآن كريم مكرّراً بر اهميت صبر تاكيد فرموده تا آنجا كه رسول اعظم (ص) را امر به صبر نموده و در اين مورد او را امر به اقتداى به ساير رسل نموده، مى‌فرمايد:

فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ‌[١].

بنابراين شكيبا باش همان‌گونه كه پيامبران اولوالعزم شكيبايى ورزيدند.

[١] . سوره احقاف: ٣٥.