اصول عرفان ناب اسلامى در معارف سجادى - اراکی، محسن - الصفحة ١٩ - اصل نخست مقصد بودن خداى متعال
[خدا] قرار مى دهيد بيزارم\* من با آيين پاك، روى خويش به سوى كسى آوردهام كه آسمانها و زمين را آفريده است و من از مشركان نيستم.
در دعاهاى مأثور از امام سجّاد (ع) بر اين مطلب- كه ذات اقدس حق، مراد و مقصود اصلى است- تأكيد فروان شده است.
در دعاى معروف به «مناجاة المريدين» مىفرمايد:
«إِلَهِي فَاسْلُكْ بِنَا سُبُلَ الْوُصُولِ إِلَيْكَ، وَسَيِّرْنَا فِي أَقْرَبِ الطُّرُقِ لِلْوُفُودِ عَلَيْكَ ...».
خدايا! پس ما را به راههاى رسيدن به درگاهت بدار، و به نزديكترين طريق براى ورود بر حضرتت رهسپار گردان ...
تا آنجا كه مىفرمايد:
«فَأَنْتَ لَا غَيْرُكَ مُرَادِي، وَلَكَ- لَا لِسِوَاكَ- سَهَرِي وَسُهَادِي، وَلِقَاؤُكَ قُرَّةُ عَيْنِي، وَوَصْلُكَ مُنَى نَفْسِي، وَإِلَيْكَ شَوْقِي، وَ فِي مَحَبَّتِكَ وَلَهِي، وَإِلَى هَوَاكَ صَبَابَتِي، وَرِضَاكَ بُغْيَتِي، وَرُؤْيَتُكَ حَاجَتِي، وَجِوَارُكَ طَلِبَتِي، وَقُربُكَ غَايَةُ سُؤْلِي ...».
و تويى مراد و مقصد من و بس. و از براى توست بيدارى و بىتابى من، ديدار توست روشنى ديده من. و وصالتوست آرزوى دل من. و به سوى توست شوق و شور من. و در محبّت توست سرگشتگى و دلدادگى من. و در هواى توست دلباختگى و شيفتگى من. و خوشنودى و رضاى توست مطلب و خواسته من. و ديدار توست نياز من. و در كنار تو بودن است مطلوب من. و نزديكى به توست غايت درخواست من.