بانكدارى از نگاه اسلام - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٢٩٦ - وانيلى

فروشنده حق اختيار فروش واجب است كه كالا را به او بفروشد و هرگاه مشترى (خريدار) تصميم داشته باشد، حق خود را اعمال كند.

حق اختيار فروش آن است كه به مشترى (خريدار)، حق اختيار فروش كالاى معينى را با قيمتى معين و در وقتى معين بدهد، اما او مجبور به فروش نيست، بلكه بر فروشنده حق اختيار فروش واجب است كه در صورت تمايل خريدار به اعمال حق خود، دارايى را به او بفروشد. كسى كه قراردادهاى اختيار را مى‌خرد، حق خويش را در فروش يا خريد بر حسب رابطه‌اى كه ميان كالاى واقعى و قيمت اعمال حق وجود دارد، اعمال مى‌كند. قيمت اعمال حق، قيمتى معينى است كه خريدار حق خريد مى‌تواند كالاى واقعى را با آن بخرد و خريدار حق اختيار مى‌تواند كالاى واقعى را با قيمت اعمال حق بفروشد.

بنا بر اين، اگر قيمت كالا بالاتر از قيمت اعمال باشد كه صاحب كالا حق خريد آن را دارد، به زودى حقش را اعمال خواهد كرد، اما اگر قيمت اصل كم‌تر از قيمت اعمال باشد، هرگز حقش را اعمال نخواهد كرد. براى مثال، اگر قيمت كالاى سهم شركت نوكيا و قيمت سهم در بازار ١٠ يورو باشد و قيمت اعمال ٩ يورو باشد و زمان پايان قرارداد امروز باشد، كسى كه حق اختيار خريد را دارد، چه مى‌كند؟ در چنين صورتى روشن است كه هر خردمندى از حقش بهره مى‌برد و حقش را اعمال مى‌كند و حق اختيار را از كسى كه آن را مى‌فروشد، به ٩ يورو مى‌خرد.

در اين مثال، كسى كه حق اختيار فروش را خريده و قيمت اعمال اين حق نيز ٩ يورو است، چه مى‌كند؟ آيا وى حق خود را اعمال مى‌كند و به‌