بانكدارى از نگاه اسلام - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٧١ - جاى گزين دوم- عقد وكالت
جاىگزين دوم- عقد وكالت
بانك از سوى سپردهگذاران وكالت دارد تا به حسب آنچه مصلحت مىبيند، در سپردههايشان تصرف كند. پس مىتواند به جاى اينكه به مشتريان خود از سپردههاى موجود، وام با بهره ربوى بدهد، سرمايهاى را در اختيار آنها قرار دهد و به آن ها وكالت دهد تا براى خريد نيازمندىهاى خودشان از قبيل شخصى، تجارى، صنعتى، كشاورزى و مانند آن اقدام كنند. بعد از خريد و تحويل گرفتن وسايل، مشترى وسايل را با وكالتى كه از بانك دارد با قيمت مؤجل (مدت دار) به خودش مى فروشد. همچنين تفاوت قيمت زمان خريد و نسيه مىبايست كمتر از سود قرض ربوى نباشد و سود آن را تضمين كند.
عملياتى كردن اين جاىگزين در نظام بانكى به عنوان جاىگزين معامله ربوى، مبتنى بر فراهم شدن امور زير است:
عنصر اعتماد و امانتدارى در وكيل (مشترى بانك) براى خريد وجود داشته باشد يا شخص سومى سرمايه را ضمانت كند.
٢. بانك بر خريد نظارت كامل داشته باشد و از اوضاع بازار و نوسانهاى صعودى و نزولى قيمتهاى جهانى و منطقهاى و شاخصهاى بهبود وضعيت كالايى كه مشترى مىخواهد آن را از بازار بخرد، اطلاعات كافى داشته باشد.
٣. اگر شخص، تجربه و اطلاعات كافى درباره خريد و شناخت اجناس و كالاها ندارد، بانك بايد كارشناسانى را با وى همراه كند. در اين حالت