بعضى ها نوشته اند كه آلمان در سال ١٩٠٠ و سويس در سال ١٩٠٧ و ايتاليا به سال ١٩١٩ ميلادى زن را از محجوريت آزاد و اهليت مالكيت را به او برگردانيدند! و فرانسه در سال ١٩٣٨ تا مقدارى حجر زن شوهردار را تعديل كرد! ولى دين اسلام پانزده قرن قبل و در ابتداى طلوع خود حقوق كامل زن را مطرح كرد كه بلافاصله مورد عمل قرار گرفت. و فرق ديگر اينكه غرب حقوق زن را براى بهره كشى از او در كارخانه ها به نفع سرمايه داران به رسميت شناخته و اسلام مالكيت زن و سائر حقوق او را به لحاظ مقام انسانى او قبول نمود و اتفاقاً مالكيت زن در اسلام تا امروز از مسائل مسلمه و حل شده بوده و هست.

[درغرب‌] استثمار زن به اين حد تمام نشد؛ سودجويان او را به سينماها و كاباره ها و رقاص خانه ها و مقابل دوربين تلويزيون ها بردند و او را وسيله ثروت اندوزى خود قرار دادند تا جائيكه بنگاههاى شوهريابى هم مشكلات آنان را حل نتوانسته است و پسران جوان امروز با سهولت شهوترانى و ارزان شدن تمتع آزاد از زن، از زير بار مسئوليت هاى همسردارى شانه خانه مى كنند ولى همه از تساوى حقوق زن و مرد صحبت مى كنند!!! و همين است اشك تمساح.

به هرحال از نظر فقهى بنا بر قول صحيح- جايز است كه زن در اجتماعات سخنرانى كند و گوش دادن مردان به صداى زن درصورتيكه مهيج شهوت نباشد- مانعى ندارد.