زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٧ - فصل سيزدهم درباره زوجات رسول اكرم(صلى الله عليه و آله وسلم)
كار، عابد هجرت كننده (يا بدور از گناهان يا روزه دار) زنانى شبيه همديگر و باكره.
نقل كرده اند كه حضرت ختمى مرتبت گاهى كه نزد همسرش زينب دختر جحش مى رفت [زينب] به ايشان از عسلى كه تهيه كرده بود مى خورانيد، عايشه از موضوع اطلاع يافته بر او گران آمد! با حفصه (همسر ديگر آنحضرت) قرار گذاشت كه هروقت پيامبر (ص) پيش يكى از ما آمد فوراً بگوييم آيا صمغ (و مغافير كه از يكى از درختان حجاز تراوش مى كرد و بوى بدى داشت و پيامبر مواظب بود بوى بد نداشته باشد بلكه خوشبو و معطر باشد) خورده اى؟
وقتى آنحضرت نزد حفصه آمد و اين سخن را به ايشان گفت، حضرت فرمود من مغافير نخورده ام بلكه عسلى نزد زينب خورده ام و من سوگند ياد مى كنم كه ديگر از آن عسل ننوشم (نكند آن عسل خوب نبوده باشد) ولى اين سخن را به كسى مگو (تازينب ناراحت نشود يا مردم فكر نكنند خوردن عسل يا صمغ (مغافير) حرام است و يا نگويند چرا من از غذاى حلال اجتناب مى كنم) ولى او اين راز را افشا كرد و پيامبر (ص) ناراحت شد كه حتى گفته اند يك ماه از همسران خود كناره گيرى كرد و شايع شد كه آنحضرت قصد طلاق زنان خود را دارد، آيات فوق در سرزنش زنان نازل شد كه تفصيل اين سرزنش از عهده اين كتاب بيرون است.