زن در شريعت اسلامى
(١)
فصل اول خلقت زن
١١ ص
(٢)
فصل دوم تفاوتهاى زن و مرد
١٧ ص
(٣)
تفاوتهاى بدنى
١٧ ص
(٤)
تفاوتهاى روانى
١٩ ص
(٥)
زن بهتر است يا مرد
٢٢ ص
(٦)
فصل سوم تفاوتهاى قانونى زن و مرد از نظر فقه اسلامى
٢٤ ص
(٧)
فصل چهارم بلوغ زن
٣١ ص
(٨)
بلوغ از نظر مذاهب اسلامى
٣٢ ص
(٩)
فصل پنجم حجاب زن
٣٧ ص
(١٠)
چند مطلب ديگر مربوط به حجاب و نظر
٣٩ ص
(١١)
فلسفه حجاب اسلامى
٤٠ ص
(١٢)
فصل ششم ارث زن
٤٤ ص
(١٣)
فصل هفتم حقوق زن و شوهر48
٤٨ ص
(١٤)
حق واجب شوهر بر زن سه چيز است
٤٨ ص
(١٥)
حق واجب زن بر شوهر
٤٩ ص
(١٦)
چند مطلب مربوط به اين موضوع
٥٠ ص
(١٧)
عيب هايى كه به واسطه آنها مى توان عقد را فسخ نمود
٥٣ ص
(١٨)
فصل هشتم تعدد زوجات
٥٩ ص
(١٩)
درباره علل چند زنى امورى را ذكر كرده اند
٦٣ ص
(٢٠)
ضرر چند همسرى
٦٧ ص
(٢١)
تأكيداخير
٦٩ ص
(٢٢)
فصل نهم طلاق
٧٣ ص
(٢٣)
فصل دهم آزادى اجتماعى زن
٧٦ ص
(٢٤)
اين هم چند مطلب ديگر درباره آزادى زن
٨٠ ص
(٢٥)
فصل يازدهم زن و سياست و حكومت
٨٢ ص
(٢٦)
فصل دوازدهم بعضى از احكام فقهى زنان
٩٠ ص
(٢٧)
فصل سيزدهم درباره زوجات رسول اكرم(صلى الله عليه و آله وسلم)
٩٦ ص
(٢٨)
فصل چهاردهم ذكر پاره اى از زنانى كه در قرآن مجيد به آنها اشاره شده است
١٠٨ ص

زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٧ - عيب هايى كه به واسطه آنها مى توان عقد را فسخ نمود

بعضى از مفسران اين پيمان سخت (ميثاق غليظ) را به اين جمله قرآنى تفسير كرده اند: «فامساك بمعروف او تسريح باحسان؛ يعنى درباره زنان جز دو راه وجود ندارد؛ يا نگهداشتن به خوبى يا طلاق دادن به خوبى».

١٩- در سوره بقره آيه ٢٣٢ مى فرمايد: زنانيكه عده آنان تمام شده و از راه قانونى قصد شوهر كردن را دارند، آنان را جلوگيرى نكنيد.[١] (زن انسان مستقل و با اراده است و به خواستش بايد احترام گذاشت.)

٢٠- زنانى كه ترس نشوز و تمردشان در مقابل حقوق واجبه شوهران شان مى رود اولا شوهران آنها را موعظه مى كنند واگر موثر نيفتاد در بستر خواب از آنان دورى مى كنند، مثلا رو را از آنان برگردانيده در آغوششان نمى گيرند، چنانچه بازهم موثر نيفتاد (به اندازه ضرورت) آنان را مى زنند و چنانچه اطاعت كردن مردان ديگر تسلطى بر آنان ندارند (نساء/ ٣٤)[٢]

٢١- اگر مخالفتى بين زن و شوهر پديد آيد، داورى از اقارب شوهر و داورى از اهل زن براى حل نزاع فرستاده مى شود تا در فرض ممكن موضوع به شكل مسالمت آميز حل شود (نساء/ ٣٥)[٣]

.


[١] . وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ...

[٢] . ... وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ...

[٣] . وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِها إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً خَبِيراً

.