زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٥ - عيب هايى كه به واسطه آنها مى توان عقد را فسخ نمود
بدهد صحيح است و مرد نمى تواند بعداً او را از وكالت عزل كند وزن مى تواند خود را طلاق دهد.
١٢- زن مى تواند در ابتداء از تمكين به مقاربت تا قبض مهر خوددارى كند و اين حكم مورد اتفاق همه مذاهب است.
١٣- زن مى تواند به وسيله دوا (دارو) از باردار شدن خود جلوگيرى كند، هرچند شوهرش راضى نباشد ولى اسقاط حمل مطلقاً حرام است.
١٤- شيردادن اطفال بر مادر واجب نيست و مى تواند از شوهر اجرت بگيرد يا اصلا شير ندهد.
١٥- كار خانه از قبيل آشپزى وغيره بر زن واجب نيست و مرد حق ندارد زنش را به آن مجبور كند ولى لازم نيست مرد به زن غذاى پخته، نفقه بدهد بلكه مى تواند مواد خوردنى را به زن بدهد كه خود او براى خودش بپزد.
١٦- پدر نمى تواند تا دو سال بچه را از نزد مادر مسلمان عاقل و مأمونش جدا سازد هرچند كه او را طلاق دهد، جمعى از فقها درباره دختربچه تا هفت سال مادر را ذى حق مى دانند. ولى اگر پدر بميرد يا ديوانه و كافر گردد، حق الحضانه (سرپرستى اطفال) تا موقع بلوغ بچه به مادر تعلق دارد و به پدر پدر و زن سائر اقارب پدرى نمى رسد حتى اگر مادر بچه ها شوهر ديگرى كرده باشد.
زن مى تواند حق حضانت خود را ساقط كند يا اجرت معمولى بگيرد ولى پدر نمى تواند از اين وظيفه شانه خالى كند.