زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٤ - عيب هايى كه به واسطه آنها مى توان عقد را فسخ نمود

چهارم: اينكه آلت تناسلى مرد بريده باشد، به مقدارى كه اصلًا مقاربت نتواند، ولى اگر عيب مذكور پس از نزديكى عارض گردد حق فسخ را ندارد.

٩- مرد هم در هفت مورد مى تواند عقد نكاح را فسخ كند:

١- ديوانه بودن زن ٢- خورگى (جذام) زن ٣- پيسى ٤- كورى ٥- زمين گيرى و شل بودن آشكارا ٦- افضا ٧- آنكه گوشت يا استخوانى در فرج او باشد كه مانع نزديكى گردد (قرن و رتق).

اگر اين عيوب قبل از عقد وجود داشته باشد، حق فسخ براى مرد ثابت است واگر بعد از عقد و قبل از نزديكى عارض گردد، حق فسخ مرد بين دانشمندان محل اختلاف است، و فقه حنفى مطلقاً منكر خيار مرد است، چون طلاق به دست اوست.

١٠- اگر زنى به شرط باكره بودن عقد شود و باكره نباشد، مرد حق فسخ را دارد و اگر بكارت را شرط نكرده باشد نه لفظاً و نه بناءً و تدليس صورت گرفته باشد بازهم حق مرد به فسخ، ثابت است و در غير آن حق فسخ را ندارد، بعضى ها گفته اند از مهر او كم مى شود.

١١- اگر زن در عقد شرط كند كه شوهر او را از شهرش بيرون نبرد، بر مرد وفاى به آن لازم مى شود و اگر در عقد نكاح يا عقد ديگر (مانند بيع) شرط كند كه شوهر بر او زن ديگر نگيرد بر مرد عمل به آن واجب مى شود، چنانچه اگر شرط كند كه مرد وكالت طلاق را در بعضى از حالات مانند مسافرت طولانى يا زندانى شدن مرد و غيره يا وكالت طلاق را مطلقاً به زن‌