نيز در سوره تحريم و غيره به اين حدس شهادت ميدهد. هركسى مانند نگارنده كه به تعدد زوجات گرفتار شده است اين حرف را خوب درك مى كند كه مرد دو زنه تا چه رسد به نُه زنه- چه مشكلاتى در خانه دارد و من به همه مردها خصوصاً به پسران و اقارب خود سفارش مى كنم كه تا ضرورت مبرم پيدا نكنند زن دوم را نگيرند و به دست خود، خود را در دام مشكلات گرفتار نسازند.

حالا كه فهميده شد كه سبب كثرت زوجات پيغمبر بزرگوار (ص) شهوت و هوس نبوده نوبت به مطلب دوم مى رسد كه سبب آن اغراض انسانى ديگر بوده كه بالاخره به پيشرفت اسلام مربوط مى شده است.

مثلًا «سوده» مومنه مهاجره بود كه شوهرش پس از برگشت از هجرت دوم از حبشه فوت كرد. اگر به سوى اهل خود بر مى گشت او را مرتده مى نمودند لذا پس از خديجه اولين زنى بود كه پيغمبر (ص) او را نكاح كرد.

«زينب» دختر خزيمه زنى نيكوكار بود كه به خاطر كمك به مساكين و فقراء و مهربانى با آنان او را مادر مساكين مى ناميدند، پيامبر او را به ملاحظه اين خوبى او، به زنى گرفت.

«ام سلمه» شوهرش اولين مهاجر به حبشه بود و زن با زهد و فضيلت و داراى اولاد يتيم بود، حضرت او را به عقد خود در آورد.