زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٣ - فصل دوازدهم بعضى از احكام فقهى زنان
را عقدكند و قرآن مى گويد اگر زنان مومن از شوهران كافرشان فرار كنند آنانرا دوباره به سوى شوهر كافرشان نفرستيد.
هفدهم- زن نمى تواند بكارت خود را بدون موجب ازاله نمايد وهر كسى اين كار را بجز شوهر او درحال مقاربت بكند هشتاد تازيانه به او زده مى شود.
هيجدهم- زن شوهر مرده در ايام عده نمى تواند زينت كند.
نوزدهم- مساحقه بر زنان شديداً حرام است، مساحقه ماليدن فرج به فرج است واين عمل مجازات هم دارد.
بيستم- زن ومرد هركدام مى توانند از حامله شدن جلوگيرى كنند ولى اگر نطفه در رحم زن منعقد شود اسقاط آن حرام است.
بيست و يكم- قرآن مى فرمايد: «زنان نبايد پاهاى خود را بزنند تا زينت پنهان آنان (حلقه هاى پا) دانسته شود.»[١] ظاهراً مراد اين است كه در موقع راه رفتن در بازار و كوچه زن نبايد طورى برود كه حلقه پاى او كه براى زينت بسته است صدا بدهد.
بيست و دوم- زن مرتده داراى احكامى است.
[١] . نور/ ٣١. وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ»