نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٨٢ - ٩٤ - از خطبه هاى آن حضرت عليه السّلام است (در وصف پيغمبر اكرم)

(۹۴) (و من خطبة له عليه السلام)

بَعَثَهُ وَ النَّاسُ ضُلاَّلٌ فِي حَيْرَةٍ وَ خَابِطُونَ فِي فِتْنَةٍ قَدِ اسْتَهْوَتْهُمُ الْأَهْوَاءُ وَ اسْتَزَلَّتْهُمُ الْكِبْرِيَاءُ وَ اسْتَخَفَّتْهُمُ الْجَاهِلِيَّةُ الْجَهْلاَءُ حَيَارَى فِي زِلْزَالٍ مِنَ الْأَمْرِ وَ بَلاَءٍ مِنَ الْجَهْلِ فَبَالَغَ (صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) فِي النَّصِيحَةِ وَ مَضَى عَلَى الطَّرِيقَةِ وَ دَعَا إِلَى الْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ.

٩٤ - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السّلام است (در وصف پيغمبر اكرم):

(١) خداوند متعال حضرت رسول را به پيغمبرى فرستاد هنگامى كه مردم (از راه حقّ) گمراه شده (در كار خويش) سرگردان بودند، و در راه فتنه و فساد از روى خبط و اشتباه قدم مى‌نهادند، (٢) هواها و آرزوها (ى بيجا) ايشان را دستگير كرده، و كبر و نخوت آنان را به اشتباهكارى وا داشته، و جهل و نادانى آنها را سبكسر و نفهم نموده بود در حالتى كه پريشان حال و در كار خويش مضطرب و نگران و مبتلى به نادانى بودند، (٣) پس حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و آله در نصيحت (ايشان) كوشش فرمود، و گذشت در راه راست، و بسوى حكمت و دانش و پند نيكو (آنها را) دعوت نمود (تا از بد بختى رهائى يافته سعادت دنيا و آخرت را بدست آوردند).

(۹۵) (و من أخرى)

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ فَلاَ شَيْءَ قَبْلَهُ وَ الْآخِرِ فَلاَ شَيْءَ بَعْدَهُ وَ الظَّاهِرِ فَلاَ شَيْءَ فَوْقَهُ وَ الْبَاطِنِ فَلاَ شَيْءَ دُونَهُ.