عتبات عالیات عراق - اصغر قائدان - الصفحة ٩٧ - ١- کربلا

رسید و چون نام آن را دانست فرود آمد، وضو ساخت و نماز گزارد و مشتی از خاک آن را برداشت، بویید و گفت: «در این سرزمین واقعه‌ای سخت رخ خواهد داد، در این جا اردو می‌زنند و در همین جا خونشان بر زمین ریخته می‌شود، این جا جای بار افکندن و اردو زدن است. در این جا مردانی کشته خواهند شد که در روز رستاخیز بدون حساب به بهشت در می‌آیند». [١] ٢٦١ کربلا در دوره‌های مختلف تاریخی، از عصر اموی تا عباسی و دوران تهاجم مغولان تا عصر حاضر، مورد توجه برخی از خلیفه‌ها و امیران قرار داشت.
و این امر ناشی از ارادت و توجه آنان به مرقد مطهر امام حسین علیه السلام و یارانش بود. آنان همواره برای آبادانی و شکوه کربلا تلاش‌هایی داشتند و در دوره‌های مختلف که در صفحه‌های بعد یادآور خواهیم شد به بازسازی، احیا، تعمیر و تزیین آن حرم مطهر پرداختند. ج- وجه تسمیه

این‌سرزمین را به نام‌های گوناگونی خوانده‌اند که اطلاق عام بر خاص است، از جمله:

١- کربلا

همان گونه که اشاره شد، منطقه قدیمی کربلا در عصر تمدن بابل، به کور بابل [٢] ٢٦٢ معروف بود و بعدها به صورت کربلا تغییر نام یافت. برخی نیز آن را واژه‌ای آرامی یا عبری یا بابلی و برگرفته از «کرب وال» می‌دانند که نام معبد بوده و آن را پرستش‌گاه و حرم خداوند می‌دانستند. [٣] ٢٦٣ عده‌ای نیز آن را از نام آرامی «کربلاتو»، [٤] ٢٦٤ به معنای چیزی که

---

[١] . دینوری، الاخبار الطوال، ٢٥٣.
[٢] . کور به معنای قریه و کور بابل یعنی مجموعه قریه‌های بابل (جعفر الخلیلی، موسوعة العتبات المقدسة، قسم الکربلاء ص ١٠ به نقل از علامه سید هبة الدین شهرستانی). برخی نیز گفته‌اند: «کور» جایی است که آهنگر برای دمیدن در آهن از شعله‌های آتش بهره می‌برد و «بابل» نیز به معنای صحرای گرم است. بنابراین، معنای کلی آن شعله‌های حرارت صحرا است. (آل طعمه، تاریخ مرقد الحسین والعباس، ٢٠.)
[٣] . آل‌طعمه، همان‌جا به نقل از لغة العرب ٥/ ١٧٨.
[٤] .utalabrak .