صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٥٩ - كودتاى فرضى
سرِ كار هستند. اين چند نفرى كه مجرمند و تا حالا خوردند و مال مردم را بلند كردند و حالا مىخواهند فرار كنند، اينها هم خودشان مستقلًا اين كار را نمىتوانند بكنند. باقى مىماند كه كار را امريكا به گردن اينها بخواهد بگذارد. اين به نظر من بعيد مىآيد- اينكه امريكا يك همچو كارى را بكند؛ براى اينكه كارشناسهاى امريكا مطالعه اين معنا را كردند و لو اينكه فهمشان خيلى كم بود! هى ذره ذره جلو رفتند و هى شكست خوردند. اينها از اول هى شاه را تقويت كردند و دنبال كردند، شاه چه و شاه چه [و] شاه چه، و حكومت نظامى گذاشتند و ديدند كه حكومت نظامى، با كمال شدت حكومت نظامى عمل كرد و مردم به آن اعتنا نكردند: او اعلام مىكرد كه از دو نفر بيشتر اگر كسى بيرون بيايند چه خواهد شد، يك ميليون جمعيت بيرون آمد! قاعده هم همين است. اين يك معنايى است كه بايد ملت ما به آن توجه كنند: آنها اگر يك روزى گفتند كه اگر اهل منبر مثلًا فلان مطلب را بگويند، راجع به اسرائيل اگر حرفى بزنند چه خواهيم كرد و چه خواهيم كرد، اگر اهل منبر بخواهند اين را فلج كنند- اين حرف را فلج كنند، همه آنها بروند بالاى منبر و بگويند، هيچ غلطى نمىكنند. اينها استفاده از اختلافاتْ هميشه مىكنند. يك دسته را مىترسانند اينها [كه] نروند منبر؛ يك دسته ديگرى كه اقليت هستند اگر بروند منبر، آنها هم مىبينند همه نرفتند چيزى نمىگويند؛ دوتا سه تا هم اگر بگويند مىگيرند آنها را. اگر اينها بگويند كه اگر دانشگاهها را ببنديد ما چه خواهيم كرد، همه دانشگاهها با هم باز كنند، هيچ كارى نمىكنند. بله اگر اختلاف بين آنها بيندازند، با اختلافْ آنها استفاده مىكنند. آنها بگويند كه حكومت نظامى است، اگر دو نفر زيادتر با هم توى كوچهها راه بروند چه خواهيم كرد و اگر شب كسى بيرون بيايد و لو يك نفر هم باشد چه خواهيم كرد، ملت ما يك ميليون جمعيت آمد بيرون! هيچ غلطى هم نكردند. شبها ماندند در خيابانها راهبندى كردند براى اينكه بمانند در خيابانها. ماندند در خيابانها. جمعيت كه زياد شد كارى نمىتوانند بكنند. بر فرض اينكه يك كارى هم بكنند، يك كار جزئى مفتضحانه اينها مىكنند نه اينكه يك كار عاقلانهاى كه از آن يك نتيجهاى بتوانند ببرند. اينها از حكومتهاى نظامى، كه در دوازده تا شهر حكومت نظامى گذاشتند،