اسلام را آن طورى كه هست در خودش پياده كرد محال است كه خطا بكند، محال است كه كار غلط بكند- عمداً؛ البته محال است كه خيانت به برادرش بكند. ما يك همچو مكتبى مى‌خواهيم كه انسانها را از اول كه دارد بار مى‌آورد، رو به رشد كمال انسانى دارد مى‌برد. شما ملاحظه كنيد در عالَم يك همچو مكتبى پيدا مى‌كنيد كه براى درست كردن يك انسان از قبل از اينكه پدر و مادرش ازدواج بكنند فعاليت بكند، دستور بدهد؟ تمام مكاتبى كه در عالَم هست به اين آدمى كه حالا دارد راه مى‌رود توى [جامعه‌] و به رشد رسيده، با آنها كار دارد. اسلام قبل از اينكه ازدواج بشود بين دو نفر، به او مى‌گويد چه جور آدمى انتخاب كن؛ به او مى‌گويد چه جور شوهرى انتخاب كن. چه جورش را آنجا مى‌گويد. چرا؟ براى اينكه اين شوهر و زن مبدأ يك فرد است يا فردها، اسلام مى‌خواهد اين فرد را كه به جامعه مى‌خواهد تحويل بدهد صالح تحويل بدهد. قبل از اينكه اينها ازدواج كنند زن چه جور بايد باشد، شوهر چه جور بايد باشد، اخلاقش چه باشد، اعمالش چه باشد، او اخلاقش چه باشد، اعمالش؛ در چه خانواده‌اى تربيت شده باشد. بعد از اينكه ازدواج شد چه جور معامله كنند اين دو نفر با هم؛ بعد از آنكه براى حمل پيدا شدند چه آدابى هست؛ براى زمان حمل چه آدابى هست، براى زاييدن چه آدابى هست، براى بچه دارى چه آدابى هست. همه اينها براى اين است كه اين موجودى كه مى‌خواهد از اين دو موجود حاصل بشود، اين يك موجود صالح در اين جمعيت پيدا بشود تا صلاحيت در همه عالَم پيدا بشود. اسلام اين كار است اسلام انسان مى‌خواهد درست كند و از قبل از اينكه ازدواج بشود شروع كرده است؛ از آنجا شروع كرده است، دستور داده است كه چه كن، چه كن، چه كن؛ تا آنجايى كه بچه به دنيا آمده؛ زمان شير خوردن بايد چه بكند، بعد در دامن پدر و مادر بايد با اين چه جور عمل بكنند، بعد در اين مكتبخانه‌هاى كوچك- در اين دبستانها- چه بايد بكنند بعد در دبيرستانها، و معلمها چه جور اشخاصى بايد باشند، مربى اطفال چه اشخاصى بايد باشند. بعد كه رسيد به آنجايى كه مستقل شد، خودش با خودش سر و كار دارد كه چه جور بايد باشى، چه اعمالى بايد بكنى، چه اعمالى بايد نكنى. اين براى اين است كه مى‌خواهد يك افرادى در يك‌