صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣١٠ - گفتگو با كلود شايه و ژاك روبر درباره ويژگيهاى جمهورى اسلامى
مستقل خود لازم مىدانيم. ما، نسبت به مردم ايران علاقه قديمى داريم. من در وزارت خارجه فرانسه مسئول امور خاورميانه و امور ايران هستم. مسائل سختى كه در ايران در ماههاى گذشته رخ داده است توجه ما را به خود جلب كرده است. نفوذ قطعى شما در ايران، ما را بر آن داشته است كه خدمت شما برسيم و چند سؤال در اين باره بكنيم. اولين مطلب، تحليل كلى از مسائل ايران- خصوصاً راجع به دولت بختيار و احتمال تشكيل شوراى سلطنت- است]
امام: مكرر گفتهايم كه ما و ملت، تحمل شوراى سلطنت و شاه را نخواهيم كرد. تمامى بدبختيهاى ما، از شاه و رژيم سلطنت است. بختيار هم مثل اسلافش چند روزى خواهد بود و كنار خواهد رفت
[ژاك روبر: منظور شما اين است كه حتى رفتن شاه به خارج هم راه حل نيست؟]
امام: خير
[ژاك روبر: آيا استعفاى كامل [شاه] مورد نظر است؟]
امام: استعفاى كامل! او الآن هم كنار است. استعفا مطرح نيست. ما از اول او را قانونى نمىدانستيم؛ حالا هم كه همه رأى به خلع او دادهاند. مردم رژيم سلطنت را نمىخواهند؛ همه را نفى كردهاند، سلطنت خلاف قوانين ماست
[ژاك روبر: آنچه كه ما از اولِ اين بحران فهميديم، رژيم سلطنت بر اساس قانون اساسى ١٩٠٦ است و ادامه اين رژيم از قبل است. مسأله اساسى، عدم اجراى قانون است، كه قدرت مذهبى را در درجه اول قرار مىدهد. آيا اين تغيير كرده است؟]
امام: اصل قانون اساسى اين است كه سلطنت و همه رژيمها بايد به تصويب مردم باشد. مسأله رژيم، بدون رضايت مردم، هيچ اساس ندارد. مردم الآن- تماماً- نه شاه و نه سلطنت پهلوى را مىخواهند، و نه رژيم سلطنتى را؛ بلكه جمهورى (جمهورى اسلامى) را مىخواهند
[ژاك روبر: بنا بر اين آنچه مطرح است سلطنت اين يا آن خانواده مورد نظر نيست؛ آنچه در اين قانون اساسى به جاى سلطنت، جايگزين مىشود جمهورى- جمهورى اسلامى است. ممكن است بحثى درباره اين جمهورى و اسلامى بكنيد؟]