صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١١ - تبليغات متقابل
قيام كرده و يك سال است كه دائماً دارد خون مىدهد، دائماً دارد جوانهايش را فدا مىكند، اينها چه مىخواهند؟ اينها چه ارزشى قائلند براى اين آزادى و استقلال كه جوانشان را مىدهند و مع ذلك باك ندارند؟ بايد كمك كنيد به اينها. بايد به مردم بگوييد، به مردم اين حدود بگوييد كه ايران يك همچو چيزى مىخواهد. گوش نكنيد به اين حرفهايى كه، تبليغاتى كه از اطراف مىشود كه خير، اينها يك مردم اراذلى هستند و يك مردم پستى هستند، اينها وحشى هستند! آن مردكه امريكايى گفته بود اينها يك مردم وحشىاى هستند، كه آن خبرنگار- باز آن هم اروپايى بود- گفته آقا اينها كه آزادى مىخواهند، چطور وحشىاند؟! يك ملتى كه اين طور ايستادهاند و دارند- در آن روزى كه آرام هم مردم داشتند مىرفتند- مردمى كه اين طور يك ميليون جمعيت آرام دارد مىرود و لكن براى يك خواست انسانى است، چطور تو مىگويى وحشى است؟! آنها غير وحشى را عبارت از اين مىدانند كه منافع آنها را تأمين بكند! هر كه منافع امريكا را تأمين كرد، اين آدمى است كه خير، آدم شريفى است! اراذل نيست! از اوباش نيست! پست نيست! شريف است! و هر كس كه بخواهد منافعش را، درِ جيبش را ببندد كه قاچاق نبرند مالش را، اين آدم پستى است، آدم اراذلى است!
ان شاء اللَّه خداوند همهتان را توفيق بدهد و همه را پيروز كند، يك روزى به وطن خودتان بياييد با سرافرازى؛ الآن هم سرفراز هستيد. يك ملتى را شما زنده كرديد؛ شما ملت ايران زنده كرديد ايران را؛ آن مردهها را زنده كرديد شماها، جوانها. خداوند ان شاء اللَّه همهتان را حفظ كند؛ موفق باشيد. [آمين حضار].