اما مصالحه با رژيم يعنى خيانت به اسلام و همه مسلمين، و از اين جهت در هيچ شرايطى مصالحه ممكن نيست. و اما در مورد برگشتن به ايران؛ هر زمانى كه احساس كنم در داخل ايران بيشتر مى‌توانم به ملتم خدمت كنم بى‌درنگ به آنجا خواهم رفت.

[فكر مى‌كنم در ايران فوراً رفُرمهايى بايد صورت گيرد. اولويت با چه تغييراتى است؟]

- نه! اگر با تغييرات ظاهرى كارى از پيش مى‌رفت كار به اينجا نمى‌كشيد. بايد تغييرات اساسى داده شود.

[اعتصاب عمومى زندگى روزمره را فلج كرده، سوخت در داخل هم پيدا نمى‌شود، برق قطع مى‌شود، قيمت مواد غذايى بسرعت افزايش مى‌يابد؛ از طرف ديگر به دليل اخراج خارجيها ممكن است كشور به دليل كمبود تكنيسين مجرب از پيشرفت باز بماند. فكر نمى‌كنيد كه نداى شما كه مكرراً افزايش مى‌يابد موجب رنج مردم ايران شود؟]

- بله، ملت ما مى‌بايست پيش از آنكه خيانتكاران در مملكت ريشه بدوانند اقدام مى‌كرد و ريشه‌هاى اين درخت خبيث را نابود مى‌ساخت ولى چون پنجاه سال است كه سلسله پهلوى تا هر كجا كه قدرت داشته‌اند، با حمايت اربابان خارجى خود، چنگال خود را در اندام اين ملت مظلوم فرو برده‌اند، از اين جهت قطع ريشه‌هاى پنجاه ساله اين دودمان همراه با رنجهاى فراوانى است كه حكايت از ابعاد وسيع جنايت شاه و اربابانش مى‌كند. و امروز كه پرده از چهره وحشتناك اين رژيم برداشته شده است و همه جهانيان ماهيت درندگى اين دشمنان انسانيت را مى‌بينند، اگر كسى كمترين ترديدى در لزوم مبارزه عليه آنها داشت امروز ديگر شك نمى‌كند كه ملت ايران به هر قيمتى كه شده بايد چنين آدمكشان وحشى را نابود كند تا زمينه آينده را براى سعادت خود آماده سازد.

[تا چه وقت به تحريم صدور نفت ادامه مى‌دهيد؟]

- ما از كارگران محروم و متدين و كارمندان محترم صنعت نفت خواسته‌ايم كه تا سرنگونى شاه به اعتصاب خود ادامه دهند.

[چه نوع روابطى با ژاپن برقرار خواهيد كرد؟]

- در صورت رعايت مهمترين اصولى كه به هيچ قيمتى آنها را از دست نمى‌دهيم، از