و نه به صلاح امريكا؛ اگر (كودتا) بشود از چشم شما مى‌دانيم. من نمى‌دانم ملت امريكا بعدها چه خواهد كرد؛ و من به حكم اينكه يك شخص روحانى هستم، و مصلحت بشر را هميشه در نظر دارم و مصلحت ملت خودم را در نظر دارم، به شما توصيه مى‌كنم كه جلوى اين خونريزيها را بگيريد و نگذاريد اين خونريزيها تحقق پيدا كند؛ و ايران را به حال خود واگذاريد؛ كه اگر بكنيد، نه گرايش كمونيستى خواهد داشت و نه ساير مكاتب انحرافى؛ نه تسليم شرق و نه تسليم غرب خواهد شد.

تأكيد مى‌كنم كه اگر بخواهيد آرامش در ايران حاصل شود راهى جز اين نيست كه نظام شاهنشاهى- كه قانونى نيست- كنار برود، و ملت را به حال خود باقى بگذارند، تا من يك شوراى انقلاب تأسيس كنم از اشخاص پاكدامن، براى نقل قدرت؛ تا امكانات مناسب جهت حكومت مبعوث ملت انجام گيرد. و در غير اين صورت اميد آرامش نيست؛ و خوف آن دارم كه اگر كودتاى نظامى بشود، انفجارى بشود در ايران، كه كسى نتواند جلوى آن را بگيرد. و ملت ايران از كودتاى نظامى نمى‌ترسد؛ براى آنكه ماههاست كه با قدرت نظامى- هر چه سخت تر- با مردم معامله شده است و نتوانسته‌اند آرامش برقرار سازند. و الآن نظام و ارتش كه از چند ماه قبل، سست تر و ضعيف تر است، براى آنكه در باطن ارتش اختلافات ايجاد شده است و بسيارى به ما مى‌پيوندند و كودتا را خفه مى‌كنند؛ لكن با كشتارى، كه من ميل ندارم واقع شود. من به شما توصيه مى‌كنم، از كودتا جلوگيرى كنيد كه اگر بشود ملت ايران از شما مى‌دانند، و براى شما ضرر دارد. اين تمام پيغام من است به كارتر.

و اما به دولت فرانسه؛ از رئيس جمهور كه در اين كنفرانس از تأييد كارتر از شاه، مناقشه كرده است، تشكر مى‌كنم و ميل دارم كه كارتر را نصيحت كنند، كه دست از پشتيبانى اين شاه و اين رژيم و اين دولت- كه همه بر خلاف قوانين است- بردارند؛ و به اين كودتاى نظامى تأييد نكنند؛ و جلوگيرى كنند، تا ايران آرامش خود را به دست بياورد و چرخهاى اقتصاد به گردش درآيد؛ و در آن وقت است كه مى‌شود كه نفت را به غرب و هر كجا كه مشترى هست صادر كند.