بنا بر اين، اين نقشه‌شان كه بخواهند دولت را يك دولتى حساب بكنند و يك مشروعيتى به آن بدهند، اين پيش ملت ايران به جايى نمى‌رسد. و ملت ايران بايد تظاهر كنند بر ضد اين دولت، و بر آنها لازم است كه بر خلاف اين دولت مثل دولتهاى سابق قيام كنند و تظاهرات بكنند و اين دولت را ساقط كنند؛ چنانچه ساقط است و اين دولتى نيست كه بتواند آرامش را در مردم ايجاد كند. مردمى كه در مقابل دولت نظامى ايستادند و در مقابل حكومت نظامى ايستادند، در مقابل يك دولتى كه اين نحوه است ديگر نمى‌نشينند و معطل بشوند كه اين چه مى‌كند.

وعده‌هايى كه اين دولت داده است مثل وعده‌هايى است كه دولتهاى سابق داده‌اند. دولت سابق- يعنى اسبق‌ [١]- خيلى وعده‌ها داد. وعده صلح داد و با تفنگ و مسلسل اين صلح را مى‌خواست برقرار كند! اين هم وعده اين را مى‌دهد كه ما اشخاصى كه استفاده غير مشروع كردند محاكمه مى‌كنيم. ما از ايشان مى‌پرسيم كه خوب شاه چطور؟ شاه اين اموالى را كه الآن دارد، اين اموالى را كه به خارج منتقل كرده است، اينها همه مشروع است يا استفاده غير مشروع است؟ اگر استفاده مشروع شما مى‌دانيد، خود شما هم مجرمتر از همه مجرمها هستيد و تا ديروز هم اين را نمى‌گفتيد، امروز شروع كرديد. و اگر غير مشروع مى‌دانيد، شاه را مجرم مى‌دانيد. به اقرار شما شاهْ مجرم است، يك شخصى است كه استفاده‌هايى از ملت كرده، دزديهايى از ملت كرده و غارتگريهايى كرده است و خيانت به ملت كرده است؛ و شاه به حَسَب قوانين اگر خائن باشد شاه نيست. بنا بر اين شما مُقرِّ به اين هستيد كه از طرف شاهى مبعوث شديد كه خائن به مملكت است و اموال مملكت را چپاول كرده است! خوب شما وعده مى‌دهيد كه من محاكمه مى‌كنم اين اشخاصى كه خيانت كرده‌اند؛ خوب شاه را بگيريد! شما كه همچو قدرتى داريد شاه را بگيريد، نگذاريد فرار كند؛ محاكمه كنيد، اموال مردم را از او بگيريد. هيچ يك از اين دزدهايى كه اسمشان ثبت شده است در آن ورقه‌اى كه بانكْ يك جزئى آن را ابراز كرده‌

[١] «دولت آشتى ملى» شريف امامى.