بى‌اطلاع، زمزمه اين را مى‌كند كه ما فلان آخوند را، فلان سيد را قبول داريم اما آخوندهاى ديگر را قبول نداريم! اين غلط است. من آنها را قبول دارم. من ارادتمند آنها هستم. همه بايد قبول داشته باشيم. يا مثلًا يك كسى بگويد كه نخير، ما دانشگاه را قبول نداريم! ما دانشگاه را قبول داريم، ما دكترها را قبول داريم، ما اطبا را قبول داريم؛ ما جناحهاى سياسى را قبول داريم. همه بايد با هم باشيم آقا امروز؛ زير يك بيرق و آن بيرق‌لا إِلهَ الّا اللَّه است. اين يك پيامى است كه من الآن مى‌دهم و ان شاء اللَّه مى‌رسد به ايران و به ساير ممالكى كه بچه‌هاى ما در آنجا هستند، كه آقا دست برداريد از اين خودپرستى و از اين خودخواهى .... إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ؛ [١] قيامتان براى خدا باشد. اگر قيام براى خدا نباشد كارى از او نمى‌آيد. قيامتان براى خدا باشد نه براى هواهاى نفسانى كه هر كسى بكشد طرف خودش. همه با هم مجتمع بشويد. براى خدا همه با هم مجتمع بشويد و اين تشتت و اختلاف و اينها: كه من از حزب كه‌ام، من از حزب كذا، من از جبهه كذا، من از جبهه كذا هستم، اينها را دست از آن برداريد. نمى‌توانيد دائماً دست برداريد، موقتاً براى خاطر خدا، براى خاطر مليت، براى خاطر كشور، براى هر چه مى‌خواهيد حساب بكنيد، موقتاً دست برداريد تا اين بساط كنده بشود- اين بساط قلدرى و آدمكشى و زير پا كردن همه حقوق ما از بين برود؛ اين مرد جانى از بين برود كه دارد الآن مردم را قتل عام مى‌كند. بعد از آن، آن وقت فرصت زياد است كه بنشينيد با هم دعوا كنيد. امروز نكنيد اين كار را. نمى‌گويم آن وقت بكنيد؛ البته هيچ وقت نبايد بكنيد لكن الآن وضع حساس است. الآن وضعِ امرْ داير بين موت و حيات يك ملت است. مسئوليد شما پيش خداى تبارك و تعالى؛ مسئوليد پيش ملت اسلام. من از خداى تبارك و تعالى بيدارى همه را مى‌خواهم. خداوند همه ما را هدايت كند. خداوند همه ما را به طريق مستقيم الهيت راهنمايى فرمايد. خدا همه شما را سالم بدارد. [آمين حضار]

[١] اقتباس از آيه ٤٦ سوره سبأ.