[در مورد مسائل اجتماعى، حضرت آيت اللَّه حضور زنان را در دانشگاه و يا كار كردن آنان در جامعه چگونه مى‌بينيد؟ آيا براى آنها شما محدوديتهايى قائل مى‌شويد كه الآن در جامعه كنونى وجود ندارد. و نظر حضرتعالى در مورد كنترل مواليد و تحصيل زنان و مردان در دانشگاه به صورت مخلوط چيست؟]

- زنان در جامعه اسلامى آزادند و از رفتن آنان به دانشگاه و ادارات و مجلسيْن به هيچ وجه جلوگيرى نمى‌شود. از چيزى كه جلوگيرى مى‌شود فساد اخلاقى است كه زن و مرد نسبت به آن مساوى هستند و براى هر دو حرام است. راجع به مواليد، تابع آن است كه حكومت چه تصميمى بگيرد.

[ممكن است راجع به تاريخچه و نماى تاريخى جنبش تاريخى خودتان و توسعه‌اش در طى پانزده سال گذشته از زمانى كه در تبعيد بوديد، براى من شرح دهيد؟ چگونه در سازمان دادن چنين جنبش بسيار مؤثرى اقدام كرديد و سازمان دهندگان اين جنبش چه كسانى بودند و چه نوع از روابط و تأمينهاى مختلف كه براى دنيا باور كردنى نيست وجود داشته و دارد؟]

- اصل جنبش و مقدمات آن طولانى است. ولى آن قدر كه به طور اختصار مى‌توانم بگويم اين است كه شاه از ابتداى سلطنت غاصبانه‌اش جنايتهاى بيشمارى كرد و مواردى هم پيش آمد كه قدرت آن پيدا شد كه او را از مملكت بيرون كنند كه مع الأسف سستى كردند. شروع مبارزات پانزده ساله اخير بدين صورت بود كه شاه بر خلاف مصلحت ملت كارهايى انجام داد. ابتدا علماى اسلام مخالفت كردند و اين مخالفت به گرفتارى شبانه من انجاميد. در ١٥ خرداد ٤٢ از قرارى كه مى‌گويند، پانزده هزار نفر كشته شدند. قريب يك سال در زندان و حصر بودم. پس از آزادى به مبارزاتم ادامه دادم و مفاسد و جنايات شاه را افشا نمودم، تا اينكه يكى از خيانتهاى بزرگ شاه يعنى قضيه كاپيتولاسيون پيش آمد و شاه، مستشاران امريكايى را مصونيت داد. از اين جهت كه اين قضيه مخالف مصالح اسلام و كشور بود، من با آن شديداً مخالفت نمودم و به دنبال آن شبانه دستگير شدم و مستقيماً به تركيه تبعيد شدم. يك سال در تركيه بوديم. پس از آن ما را تحويل عراق دادند و قريب چهارده سال در عراق بوديم. در طول اين مدت من در مواقع‌