آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٢ - همکاری و همدلی

مگذر؛ و در شرایطی که معلوم شود طرف خائن است و در همان شرایطی است که جلسه پیش عرض کردیم، میگوید با اینها بجنگ.

بعد از این آیه میفرماید: یا ایهَا النَّبی حَرِّضِ الْمُؤْمِنینَ عَلَی الْقِتالِ ای پیغمبر! اهل ایمان را بر قتال ترغیب و تحریض کن. ممکن است کسی بگوید در اینجا چه تناسبی است میان مسئله صلح و اینکه میگوید مؤمنین را تحریض بر قتال کن. این مطلب را باید برایتان روشن کنم.

از مجموع آیات قرآن و سنت پیغمبر صلی الله علیه و آله این مطلب به دست میآید که مسلمانان و یا لااقل سربازان اسلامی همیشه باید آمادگی کامل برای جهاد داشته باشند. در آیات پیش خواندیم: وَ اعِدّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ. نمیگوید در حال جنگ نیرو تهیه کنید. میگوید نیرو تهیه کنید. نیرو را قبلًا باید تهیه کرد. جنگ ممکن است در فاصله پنج روز ضرورتش احساس شود. نیرو را که در ظرف پنج روز نمیشود تهیه کرد. مهیا بودن و نیرومند بودن را اسلام برای همیشه توصیه میکند اما جنگ را در شرایط خاصی. [ابتدا مسئله صلح را مطرح میکند] [١] ولی بعد میگوید مسلمین را به جنگیدن و جهاد ترغیب کن. روح مسلمان همیشه باید آماده جنگ باشد. حدیثی از پیغمبر اکرم نقل کردهاند که مضمون عجیبی دارد. پیغمبر اکرم فرمود: مَنْ لَمْ یغْزُ وَ لَمْیحَدِّثْ نَفْسَهُ بِغَزْوٍ ماتَ عَلی شُعْبَةٍ مِنَ النِّفاقِ آن کس که جهاد نکرده باشد و یا لااقل آرزوی جهاد را در دل خود پرورش نداده باشد (حدیث نفس به جهاد نکرده باشد) یعنی فکر و اندیشه جهاد در قلبش نباشد، چنین کسی میمیرد با نوعی از نفاق؛ یعنی در عمق روح این آدم

[١]. [افتادگی از متن پیاده شده از نوار است.]