آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨ - معنی شکر
یا ایهَا الَّذینَ امَنوا انْ تَتَّقُوا اللَّهَ یجْعَلْ لَکمْ فُرْقاناً وَ یکفِّرْ عَنْکمْ سَیئاتِکمْ وَ یغْفِرْ لَکمْ وَ اللَّهُ ذُوالفَضْلِ الْعَظیمِ. «تقوا» از ماده «وَقْی» به معنی خودنگهداری است، این که انسان در یک حالی باشد که بتواند خود را نگهداری کند. تقوای الهی نگهداری خود است از آنچه بد است، برای خدا.
قرآن میگوید اگر متقی واقعی باشید دو اثر دارد. یکی اینکه گشایش در کار به وجود میآید در اثر تأثیر معنوی آن. واقعاً اگر کسی پاک و باتقوا زندگی کند، یک سلسله گرهها برایش پیش نمیآید، و اگر پیش بیاید حل میشود. خاصیت دوم تقوا این است که بر روشنبینی میافزاید. ابتدا به نظر مشکل میآید. روشنبینی چه ارتباطی دارد به تقوا؟! بستگی دارد به مغز و کار آن. تقوا چه تأثیری دارد در بینش؟
ولی این اشتباه است. اگر انسان متقی باشد، روشنبینتر است زیرا تقوا صفای روح میآورد؛ تقوا آن تیرگیهایی را که باعث میشود انسان از روشنبینیهایی که مخصوص خود اوست استفاده نکند از بین میبرد.
چون غرض آمد هنر پوشیده شد | صد حجاب از دل به سوی دیده شد | |
شما اگر نسبت به موضوعی تعصب بورزید نمیتوانید آن را آن طوری که هست بگیرید. تقوا گرد و غبار تعصب را پاک میکند، کینهتوزی را فرو مینشاند، در نتیجه عقل، آزاد فکر میکند. سعدی میگوید:
حقیقت سرایی است آراسته | هوا و هوس گرد برخاسته | |
نبینی که هرجا که برخاست گرد | نبیند نظر گرچه بیناست مرد |