نهج الولايه : بررسي مستند در شناخت امام زمان عليه السلام - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٠ - لزوم دو نوع بحث بر وجوب وجود حجت قائم

و قال رسول الله صلى الله عليه و آله : لو لم يبق من الدنيا الايوم واحد لطول الله ذلك اليوم حتى يبعث فيه رجلا من ولدى يواطى اسمه اسمى يملاها عدلا و قسطا كما ملئت ظلما و جورا .

جناب شيخ الشيعه شيخ سعيد محمد بن محمد بن نعمان حارثى عكبرى مكنى به ابو عبدالله و معروف به ابن معلم و ملقب به مفيد [١] از نوادر ايام و از نوابغ اعاظم علماى اسلام است كه معروف و مقبول نزد فريقين است . او را قريب دويست مصنف است كه هر يك از انفس كتب قيمه عالم اسلام است , از آن جمله است كتاب الارشاد فى معرفة حجج الله على العباد كه در اثبات امامت به دلائل عقليه و نصوص نقليه است . اين صحيفه مكرمه در زمان صفويه به قلم فصيح و بليغ عالم ربانى مرحوم محمد مسيح كاشانى ترجمه به فارسى و به اسم تحفه سليمانى موسوم شده است و در سنه هزار و سيصد و سه در ايران به خط نستعليق ممتاز به قطع رحلى و چاپ سنگى به حليت طبع متحلى شده است , ترجمه عبارت مذكور را از اين كتاب نقل مى كنيم :

امام بعد از ابى محمد عليه السلام پسر والا گهر اوست كه مسمى به اسم مبارك رسول خدا صلى الله عليه و آله و مكنى به كنيه طيبه او است . و وانگذاشت پدر بزرگوارش فرزندى به حسب ظاهر و باطن به غير از آن حضرت . و واگذاشت او را در حالتى كه غايب و مستتر بود همچنانكه در پيش ذكر شد . و مولد شريف آن حضرت نيمه شعبان بود از سال دويست و پنجاه و پنجم . مادر معجز پرورش ام ولدى بود كه او را نرجس مى گفتند , و سن مباركش در وقت وفات پدر بزرگوار خود پنج سال بود و در آن سن , الله تعالى به او داده بود حكمت و فصل خطاب را ,