نهج الولايه : بررسي مستند در شناخت امام زمان عليه السلام - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٩٤ - كتاب البيان فى اخبار صاحب الزمان

يك از ابواب آن را در امر صاحب الامر عليه السلام اهميتى به سزا است ولكن بعضى از ابواب به خصوص آن چون دوم و هفتم و نهم و سيزدهم و بيست و چهارم و بيست و پنجم را شأنى ديگر و در خور دقت بيشتر و بهتر است .

حدس ثاقب راقم اين است كه مؤلف بيان , عالمى مستبصر است هر چند به شافعى مشتهر است چنانكه چندين جاى بيان بر اين دعوايم شاهد عدل و لسان صدق است . در كتب رجاليه كسى را كه اظهار محبت و علاقه به اهل بيت عصمت و وحى مى نمايد , متشيع مى نامند و چه بسا به جمله فعليه تعبير مى كنند كه كان يتشيع , ولى بيان بيان اين است كه حافظ كنجى نه فقط متشيع بود بلكه به شرف شيعه اماميه شدن تشرف حاصل كرده است . و حقيقت امر هم اين است كه هر مسلم منصف مستر شد بدون هيچگونه تعصب در جوامع روائى و كتب سير و تفاسير و تواريخ اسلامى فحص و بحث كند اسلام عزيز را همان طريقه اقوم اماميه مى يابد و لاغير , ان هذا القرآن يهدى للتى هى اقوم .

از سيرت حسنه صاحب بيان اين است كه هر حديث را با سند روائى خاص به خود كه از مشايخ روايت نموده است نقل مى كند . علاوه بر اين پس از نقل حديث جاى آن را در ديگر ماخذ روائى نام مى برد . و مهمتر از آن متعرض وجوه اعتبار حديث از حيث صحت و حسن و استفاضه و تواتر و غيرها نيز مى شود . و در بعضى از مسائل و موارد مهم موضوع كتاب اعتنائى به خصوص اعمال مى نمايد و سؤالهائى طرح مى كند و جواب مى دهد , و برخى از كتب مدونه در امر صاحب الامر عليه السلام را معرفى مى نمايد . راقم سطور كه يك دوره به مطالعه آن توفيق يافته است طايفه اى از مطالب شريف آن را به عنوان مزيد بصيرت