احاديث و سنن معصومان(عليهم السلام) به مثابه تفسير و تبيين كتاب الهى به شمار مى آيند; چرا كه قرآن كريم مرجع اصيل و تكيه گاه مطمئنى است كه تنها اصول و كليات معارف دينى و احكام عملى در آن آمده است. با توجه به گسترش روزافزون نيازهاى فقهى و حقوقى جوامع انسانى و اجمال و اطلاق بسيارى از آيات قرآنى، سيره و سنّت پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) و معصومان(عليهم السلام)منبع موثّق و معتبرى براى شناخت و فهم جزئيات احكام شرعى ونيز تبيين قرآن كريم است. قرآن خطاب به مسلمانان مى فرمايد: آنچه را كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) به شما داد، آن را بگيريد و از آنچه شما را بازداشت، باز ايستيد. [١]

علاوه بر توصيه هاى اكيد پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) درباره پيروى از اهل بيت(عليهم السلام)، بهويژه در حديث شريف ثقلين، در روايات بسيارى بر مسأله قرائت، روايت، حفظ، نگارش، شنيدن، درايت، تبليغ، تعليم و تعلّم احاديث و سنّت معصومان(عليهم السلام)تأكيد شده و احياى آن ها ارزش و فضيلتى بزرگ به شمار آمده است.

تاريخ حكايت از اين دارد كه نگارش حديث از زمان پيامبر(صلى الله عليه وآله) آغاز گرديد و نخستين كتاب حديثى كه در اسلام نوشته شد كتاب على(عليه السلام) بود. در روايات شيعه و سنّى، از اين كتاب ـ كه با املاى پيامبر (صلى الله عليه وآله) و نگارش على (عليه السلام) است ـ ياد شده و نسخه كامل آن نزد امامان شيعه بوده و هم اكنون نزد امام زمان (عج) محفوظ است.[٢]

[١] الحشر(٥٩): ٧.

[٢] در اين باره ر.ك: تدوين السنّة الشّريفة، سيدمحمدرضا حسيني الجلالي، فصل اوّل.