آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ٢٢ - درس دوم ادب تلاوت     

   امام خمينى(قدس سره) در اين باره مى فرمايد: /مقصود از آداب آن نيست كه پيش بعضى قرّاء متداول شده است... ، بلكه مقصود آدابى است كه در شريعت مطهّره منظور شده است كه اعظم و عمده آن ها تفكّر و تدبّر و اعتبار به آيات آن است... و معلوم است كسى كه تفكّر و تدبّر در معانى قرآن كرد، در قلب آن اثر كند و كم كم به مقام متّقين رسد و اگر توفيق الهى شامل حالش شود، از آن مقام نيز بگذرد و هر يك از اعضا و جوارح و قواى آن آيه اى از آيات الهيه شود.

   ... پس انسان كه مى خواهد كلام خدا را قرائت كند و به آيات الهيه قلب قاسى خود را مداوا كند و با كلام جامع الهى شفاى امراض قلبيه خود را بگيرد و با نور هدايتِ اين مصباح منير غيبى و اين نور على نور آسمانى طريق وصول به مقامات اخرويّه و مدارج كماليّه را دريابد، بايد اسباب ظاهريه و باطنيه آن را فراهم كند و آداب صوريه و معنويه آن را فراهم كند. [١]

در اين درس، با برخى از آموزه هاى قرآن و حديث درباره ادب تلاوت آشنا مى شويم:

الف) ادب ظاهرى

قرآن

﴿(إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتاب مَكْنُون لا يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ)﴾[٢]

   ﴿(وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ)﴾[٣]

   ﴿(فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ)﴾[٤]

   ﴿(... فَاقْرَءُوا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ...)﴾[٥]

   ﴿(... كُونُوا رَبّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ)﴾[٦]