مسيحيت در دنياى كنونى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦ - شگفتىهاى توحيد و تثليث
اينكه تحريف يافته است، ذكرى از خدايان سهگانه نيست و موضوع تثليث از مسائلى است كه پس از دوران شاگردان مسيح، كليسا آن را از ملل تازهاى كه به آيين مسيح گرويدند اخذ نموده است و چون مطابق طبع عامّه بىسواد و كوتهفكر آن زمان كه قبول خداى مجسّم را بر خداى ناديده ترجيح مىدادند بوده و با تمايلاتى كه عوام مردم در مورد غلو درباره پيشوايان خود دارند كاملًا مىساخته است، كليسا به آن دامن زده و آن را يكى از اصول اساسى خود قرار داده است.
ممكن است كسانى تصوّر كنند الفاظ (اب و ابن و روحالقدس) كه در مراسم غسل تعميد (غسلى كه براى پاك شدن از گناهان ذاتى انجام مىدهند) برده مىشود دليل بر وجود ريشه تثليث در كتب مقدّسه مسيحى است، چنانكه در انجيل متّى وارد شده: «همه امّتها را شاگرد سازيد و ايشان را به اسم اب و ابن و روحالقدس تعميد دهيد». [١]
ولى اين موضوع اشتباه است، زيرا «اب» در كتب عهد قديم و عهد جديد به معنى خالق و آفريننده استعمال مىشود. چنانكه در سفر تثنيه تورات مىخوانيم: «آيا او (خدا) پدر و مالك تو نيست». [٢]
و در رساله پولس به روميان نيز مىخوانيم: «زيرا همه كسانى كه از روح خدا هدايت مىشوند ايشان پسران خدايند ... همان روح
[١]. انجيل متّى، باب ٢٨، جمله ١٩.
[٢]. تورات، سفر تثنيه، باب ٣٢، جمله ٦.