مسيحيت در دنياى كنونى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - ولادت و نسب مسيح

جهان و جلال آنها را بدو نشان داد، به وى گفت: اگر افتاده مرا سجده كنى همانا اين‌همه را به تو بخشم، آن‌گاه عيسى وى را گفت:

دور شو اى شيطان، زيرا كه مكتوب است كه خداوند خداى خود را سجده كن و او را فقط عبادت نما». [١]

از اين بيان به‌خوبى برمى‌آيد كه عيسى هنگام آزمايش، فريب شيطان را نخورد و دعوت او را براى سجده خويش در برابر چنان پاداش بزرگى نپذيرفت بلكه گفت: عبادت مخصوص ذات خداوند خداست (تعبير خداوند خدا، مخصوص آفريدگار جهان است).

از اين عبارت نيز برمى‌آيد كه مسيح تنها دعوت به عبادت خداى يگانه مى‌كرد و آنچه امروز از عبادت كردن مسيح يا مريم در ميان مسيحيان رايج است بدعت است.

ولادت و نسب مسيح‌

در دو مورد از اناجيل چهارگانه (انجيل متّى و انجيل لوقا) بحث نسبتاً مشروحى درباره تولّد مسيح و نسب او آمده كه از جهات مختلفى قابل توجّه است.

در انجيل متّى چنين مى‌خوانيم:

«كتاب نسب‌نامه عيسى مسيح بن داوود بن ابراهيم- ابراهيم اسحاق را آورد و اسحاق يعقوب را آورد و يعقوب يهودا و برادران او را آورد ... تا آنجا كه مى‌گويد ... و متّان يعقوب را آورد و يعقوب‌

[١]. انجيل متّى، باب ٤، جمله‌هاى ٩ و ١٠.