الف) اقامه اصول عدالت‌ «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ». [١]

ب) پرورش و آموزش، يا تربيت و تعليم و نجات از گمراهى‌ها «هُوَ الَّذِى بَعَثَ فِى‌الْأُمّيّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ ءَايَاتِهِ وَيُزَكّيهِمْ وَيُعَلّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِى ضَلَالٍ مُبِينٍ». [٢]

ج) هدايت از تاريكى‌هاى گناه به سوى نور ايمان و حقيقت و اطاعت‌ «كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ». [٣]

د) بخشيدن حيات و زندگى معنوى به انسان‌ها «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ‌

[١]. ترجمه: «ما پيامبران خود را با دلايل روشن فرستاديم، و با آنها كتاب آسمانى و ميزان (شناسايى حق از باطل و قوانين عادلانه) نازل كرديم تا مردم قيام به عدالت كنند». سوره حديد، آيه ٢٥.

[٢]. ترجمه: «او كسى است كه در ميان جمعيّت درس‌نخوانده، پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آياتش را بر آنها بخواند و آنها را تزكيه كند و به آنان كتاب (قرآن) و حكمت بياموزد، هرچند پيش از آن در گمراهى‌اى آشكار بودند». سوره جمعه، آيه ٢.

[٣]. ترجمه: « (اين) كتابى است كه بر تو نازل كرديم، تا مردم را از تاريكى‌ها (ى شرك و ظلم و جهل) به سوى روشنايى (ايمان و عدل و آگاهى)، بيرون آورى». سوره ابراهيم، آيه ١.