منظور از گرفتن «ثَمَن قَليل» در برابر آيات خدا چيست؟ از آيات ديگر قرآن استفاده مى‌شود كه جمعى از علماى اهل كتاب هنگامى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله با همان نشانه‌ها ظهور كرد، كتاب‌هاى خود يا آياتى را كه مربوط به پيامبر بود پنهان كردند تا بتوانند چند روزى ديگر بر پيروان خود حكومت كنند.

مخصوصاً در شأن نزول آيه فوق نقل شده كه «حُيّى بن اخطَب» با چند تن از علماى يهود هر سال در منزل يكى از يهوديان ميهمانى داشته، او به خاطر ادامه اين‌گونه ميهمانى‌ها حاضر نشد كه آيات مربوط به نشانه‌هاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را از كتاب‌هاى مذهبى خود فاش كند.

اتّفاقاً پس از مراجعه به برخى تفاسير معروف اسلامى، مانند مجمع‌البيان مرحوم طبرسى ديديم كه در تفسير آيه ٤١ سوره بقره همين معنى را بى‌آنكه ذكرى از اشكال مزبور به ميان آمده باشد اختيار كرده‌اند.

در هر صورت آيات مزبور چيزى جز تصديق عملى قرآن و پيامبر نيست به نشانه‌هاى حقّانيّت آنها در كتاب‌هاى گذشته نمى‌رساند و كوچك‌ترين دلالتى بر تصديق تمام مندرجات تورات و اناجيل ندارد.