مسيحيت در دنياى كنونى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥ - همه انسانها ذاتاً گناهكارند
عيسى محو شود ... ما بالاخره بهوسيله اين عيسى و مردمدوستى نجات خواهيم يافت. [١]
همه انسانها ذاتاً گناهكارند
قيافه مسيحيّت همين است كه در اين گفتار فشرده تشريح شده.
تمام افراد انسان را گناهكار ذاتى دانستن، گناهى كه از پدر و مادر اوّلى خود به ارث بردهاند و سپس احتياج به يك نجاتدهنده (لقبى است كه بيش از همه به مسيح اطلاق مىكنند) پيدا كردن، و آنگاه آمدن يك تن بيگناه كه از فرزندان آدم گناهكار نيست، بلكه فرزند خداى پدر است و بعد تحمّل انواع شكنجهها براى شستوشوى اين گناه ذاتى از فرزندان آدم.
ولى آنها تأكيد مىكنند كه تنها كسانى نجات خواهند يافت و از گناه پاك خواهند شد كه عيسى مسيح را منجى خود بپذيرند.
در كتاب قاموس مقدّس در بحث گناه چنين مىخوانيم:
«كتاب مقدّس مبدأ پيدايش گناه را به والدين اوّل ما نسبت مىدهد، لهذا هيچكس بدون گناه نمىباشد». [٢]
در اناجيل موجود نيز چنين مىخوانيم: «با گناه آدم، گناه داخل جهان گرديد و با گناه، مرگ؛ به اين ترتيب مرگ نصيب همه گرديد
[١]. مذاهب بزرگ، ص ١٠٥.
[٢]. قاموس مقدّس، ص ٧٥٣.