«ولى روح صريحاً مى‌گويد: در زمان آخر بعضى از ايمان برگشته، به ارواح مضلّ و تعاليم شياطين اصغا خواهند نمود* به رياكارى دروغگويان كه ضماير خود را داغ كرده‌اند كه از مزاوجت منع مى‌كنند و حكم مى‌نمايند به احتزاز از خوراك‌هايى كه خدا آفريد براى مؤمنين و عارفين به‌حق تا آنها را به شكرگزارى بخورند». [١]

از اين عبارت به‌خوبى برمى‌آيد كه منع از ازدواج از بدعت‌هايى است كه در زمان‌هاى بعد به وجود خواهد آمد و اين بر اثر اغواى شياطين و ارواح گمراه‌كننده است.

اين بيانات با آنچه از انجيل متّى برمى‌آيد متناقض است و قابل جمع نيست.

در ضمن از آنچه گفته شد اين حقيقت روشن گرديد كه تجرّد هميشگى كه از جمله‌هاى انجيل متّى مربوط به عدم تشريع طلاق استفاده مى‌شود و كليساى كاتوليك الان هم آن را به عنوان يك قانون اجبارى براى كشيشان مى‌شناسد، هم بر خلاف مندرجات كتب مقدّسه عهد جديد است و هم برخلاف عقل و مصالح اجتماع.

از اينها گذشته، مصلحت دستگاه روحانيّت مسيحيّت كاملًا بر خلاف چنين قانونى است، زيرا اين موضوع سبب مى‌شود كه روحانيّت كاتوليك كه طرفدار تجرّد اجبارى كشيشان است آلودگى‌هاى فراوانى پيدا كند، چه اينكه مى‌دانيم غريزه جنسى از سركش‌ترين غرايز بشر است و محدود ساختن آن در يك عمر

[١]. عهد جديد، رساله پولس، باب ٤، جمله‌هاى ١- ٣.