«خداوند موسى را خطاب كرده گفت: بنى‌اسرائيل را خطاب كرده به ايشان بگو: چون مرد يا زن نذر خاص (نذر پرهيزگارى) كند و خود را براى خدا تخصيص نمايد (پارسا سازد) از شراب و مسكرات بپرهيزد و سركه شراب و سركه مسكرات را ننوشد و هيچ عصير انگور ننوشد و انگور تازه يا خشك نخورد و تمام ايّام تخصيصش (نذر پرهيزگاريش) از هر چيزى كه از تاك انگور ساخته شود از هسته تا پوست نخورد». [١]

گرچه موضوع بالا مربوط به نذر خاصّى به نام نذر پرهيزگارى است، از آن استفاده مى‌شود كه نوشيدن مشروبات الكلى با پرهيزگارى سازگار نيست و حتّى در اين حالت بايد از تمام فراورده‌هاى درخت انگور دورى كند؛ و اين خود نهايت خباثت شراب را مى‌رسانَد.

و در كتاب هوشع (چهارمين انبياى بنى‌اسرائيل) مى‌خوانيم: «زنا و شراب و شيره انگور، دل را مى‌گيرند». [٢]

در اينجا زنا و شراب را در رديف هم ذكر كرده و ممكن است منظور از دل، همان قلب به معنى عقل بوده باشد. يعنى عقل را از انسان مى‌گيرد. و شيره انگور هم ظاهراً همان عصير مسكر است نه‌

[١]. تورات، سفر اعداد، باب ٦، جمله‌هاى ١- ٤.

بايد توجّه داشت كه عبارت مزبور تركيبى از دو ترجمه فارسى از ترجمه‌هاى موجود است.

[٢]. كتاب هوشع، باب ٤، جمله ١٢.