ثانياً چنانكه بعداً خواهيم گفت، از پاره‌اى از سخنان مسيح كه در اناجيل نقل شده برمى‌آيد كه او هيچ‌گونه تغييرى در شريعت موسى نداد، بلكه آن را تكميل و ترويج كرد.

ثالثاً از همه اينها گذشته، نسخ در مورد اين‌گونه احكام (مثل مشروبات الكلى) كه هم عقل گواه بر زيان‌هاى جسمى و روحى و اخلاقى و اجتماعى آن است و هم در شرايع گذشته با تعبيراتى كه گذشت زمان در آن اثرى ندارد تحريم شده، به‌كلّى بى‌معناست. مثلًا در كتاب اشعيا شراب منشأ گمراهى معرّفى و در امثال سليمان به مار و افعى خطرناك تشبيه شده است و دليل بر تحريم آن را از دست دادن عقل در حال مستى و نگاه به زنان بيگانه و فكر گناه در سر پرورانيدن ذكر شده. بديهى است اينها امورى نيست كه با گذشت زمان قابل تغيير و تبديل و نسخ باشد و ابداً نسخ در اين‌گونه احكام راه ندارد.

***

٣. داستان مريم مجدليه- در انجيل لوقا چنين مى‌خوانيم: يكى از فريسيان‌ [١] از او (مسيح) وعده خواست كه با او غذا خورد پس به خانه فريسى درآمده بنشست* كه ناگاه زنى كه در آن شهر گناهكار

[١]. «فريسيان» طايفه‌اى از يهود بودند.