گذشته از اين، خود اين مطلب- كه تنها مجوّز طلاق، زنا كردن زن است- شوهران و زنانى را كه ميل و رغبت به ادامه زوجيّت ندارند تشويق مى‌كند كه براى رسيدن به مقصود خود از اين وسيله استفاده كنند و مرتكب اين عمل شوند تا آزاد گردند.

اتّفاقاً اين موضوع مكرّر واقع شده است. آيا چنين قانونى كه عملًا افراد را به آلودگى دعوت مى‌كند مى‌تواند يك قانون آسمانى و كتاب محتوى آن، كتاب آسمانى باشد؟

٣. موضوع ديگرى كه در اينجا جلب توجّه مى‌كند اين است كه در عباراتى كه از انجيل درباره طلاق نقل كرديم اين جمله به چشم مى‌خورد كه: «موسى به سبب سنگدلى شما، شما را اجازت داد كه زنان خود را طلاق دهيد».

در اينجا اين پرسش پيش مى‌آيد كه آيا مى‌توان بر اثر سنگدلى جمعيّتى، حكمى را بر خلاف آنچه مصلحت بوده و خواهد بود تغيير داد و به فرض كه اين مطلب را به صورتى توجيه كنيم، باز اين پرسش باقى مى‌ماند كه آيا جمعيّت بنى‌اسرائيل كه در آن زمان موظّف به پذيرفتن آيين مسيح شدند سنگدلى خود را از دست داده بودند، يا به شهادت اناجيل، بزرگ‌ترين سنگدلى را در مورد مسيح و ياران او انجام دادند؟

[١]. روزنامه كيهان، ٦/ ١٢/ ١٣٤٦.