نكردند بلكه در نوشتن هر انجيلى تنها يكى از شاگردان يا يكى از شاگرد شاگردان دست اندر كار بوده و چنانكه خواهيم ديد خود اين شاگردان نيز (طبق گفته اناجيل) افراد مورد اعتمادى نبوده‌اند و بعضى از آنها دست به جنايات عجيبى زدند. پس چگونه به چنين كتاب‌هايى كه هر كدام به وسيله يك يا دو نفر نوشته شده مى‌توان اعتماد كرد، به‌خصوص كه افراد كاملًا مورد اعتمادى هم نبوده‌اند.

٢. هيچ دليلى در دست نيست كه نويسندگان اناجيل، نوشته‌هاى قبلى مربوط به زمان مسيح در دست داشته‌اند و مطالبى را كه از وى شنيده‌اند در زمان وى نوشته باشند، حتّى مورّخان مسيحى جرأت چنين ادّعايى را ندارند و مدركى بر آن يافت نمى‌شود.

٣. با توجّه به اينكه غالب مردم آن زمان بى‌سواد بوده‌اند و با توجّه به اينكه در نوشتن كتاب اصلى مسيح (مجموعه وحى‌هايى كه بر او نازل شده) در زمان خود مسيح كوتاهى شده و يا اگر نوشته شده از ميان رفته است، هرگز به شايعات و مطالبى كه در افواه مردم آن زمان مشهور بوده (آن‌هم سال‌ها پس از مسيح) نمى‌توان به عنوان يك منبع قابل اعتماد تكيه كرد. خوشبختانه در اين اناجيل نيز كمتر مطلبى به عنوان تعليمات آسمانى مسيح ديده مى‌شود بلكه چنانكه گفته شد غالباً شرح حال او و يارانش است.

دوم‌- گاهى براى اثبات درست بودن اناجيل، پا را از اين فراتر نهاده و مى‌گويند: بعد از درگذشت مسيح، روح‌القدس مطالب اناجيل را به نويسندگان آنها وحى و الهام كرده، زيرا مسيح پس از