قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩ - دعاهاى ابراهيم خليل عليه السلام

بايد به آن سمت حركت كنيم، تا در نتيجه بتوانيم اخلاق و ايمان جوانانمان را حفظ نماييم.

٣. «رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»؛ [١] پروردگارا! از ما بپذير، كه تويى شنوا و دانا».

از اين دعا استفاده مى‌شود كه: «تنها فزونى اعمال مهم نيست، بلكه اعمال مقبول مهم است». دو ركعت نمازى كه با حضور قلب خوانده شود و مقبول درگاه الهى قرار گيرد، از هزار ركعت نماز بدون حضور قلب كه مقبول درگاه پروردگار قرار نگيرد، بهتر است.

اگر نيّت‌ها خالص شود اعمال نيز پاك و مقبول مى‌گردد، چرا كه خلوص نيّت به اعمال رنگ و جهت مى‌دهد. تصوّر كنيد كه دو نفر مى‌خواهند در شهرى، بيمارستانى بسازند. يكى با خلوص نيّت، و ديگرى با رياكارى. آن كه نيّت خالص دارد، محرومترين نقطه شهر را انتخاب كرده، و بهترين مصالح و ابزار را به كار مى‌گيرد، تا ساختمانى محكم و با عمرى طولانى، براى محتاج‌ترين مردم ساخته شود. امّا شخص رياكار، كه كارى با نياز و احتياج مردم ندارد، ساختمان را در محلّى بنا مى‌كند كه بيشتر در ديد مردم بوده، و تعريف و تمجيد آنها را در پى داشته باشد و استحكام بنا و مصالح خوب و مناسب هم برايش مهمّ نيست، بلكه به دنبال آن است كه هر چه زودتر سرهم‌بندى كند و به هدف و مقصود خود كه تعريف و تمجيد مردم است، برسد.

٤. «رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ»؛ پروردگارا! ما را تسليم (فرمان) خود قرار ده». [٢]

[١]. سوره بقره، آيه ١٢٧

[٢]. سوره بقره، آيه ١٢٨