(افراد با ايمان آنها هستند كه در دوران‌هاى تاريك) اميال خود را عطف بر هدايت مى‌كنند (و تحت الشعاع آن قرار مى‌دهند) هنگامى كه (گمراهان) هدايت را به ميل خود تفسير كنند، و رأى خود را تابع قرآن قرار مى‌دهند به هنگامى كه منحرفان قرآن را تابع رأى خود قرار دهند».

دهم: مرحوم صدوق در گفتار «غنية» از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه در ضمن حديث مفصلى فرمود:

«من فسر القرآن برأيه فقد افترى على اللَّه الكذب‌

؛ كسى كه قرآن را به رأى خود تفسير كند بر خدا دروغ بسته است». [١] اين خود قسمتى از رواياتى كه در منابع معروف شيعه در زمينه نكوهش از «تفسير به رأى» آمده است.

***

در روايات اهل تسنن نيز در زمينه ممنوع بودن تفسير به رأى روايات قابل ملاحظه‌اى مى‌خوانيم. از جمله‌

[١]. تفسير برهان، جلد ١، صفحه ١٨.