ولى در هر حال مى‌دانيم كه شمس و قمر و مغرب و مشرق در تمام كتب لغت و استعمالات روزمره ادباى عرب يك معناى حقيقى دارد كه همان دو كوكب درخشنده آسمانى مى‌باشند، و ما نمى‌توانيم بدون دليل و قرينه آيه‌اى را كه سخن از آنها مى‌گويد بر معناى ديگرى حمل كنيم.

به خصوص اين‌كه آيه مزبور و امثال آن، معناى روشنى دارد، و آن اين‌كه گردش كره زمين به دور آفتاب با توجه به انحناى بيست و سه درجه‌اى محور زمين سبب مى‌شود كه خورشيد هر روز از سال، از نقطه‌اى طلوع و در نقطه ديگرى غروب نمايد، بطورى كه طلوع و غروب هر روز با روز قبل متفاوت است. (اين از نظر زمان)

از سوى ديگر چون زمين كروى است و در عين‌