از تفسيرى كه در بالا از اين كمونيسم زده مى‌خوانيم، بخوبى بوى انكار معاد استشمام مى‌شود، گويى معاد را كه آخرين مرحله سير تكاملى انسان است و در جهانى بسيار وسيع‌تر كه دنياى ما در برابر آن همچون دنياى جنين مادر در برابر اين دنياست، صورت مى‌گيرد، همان انقلاب كمونيستى و جان كندن از صبح تا به شب براى يك لقمه نان، آن هم در زنجير اسارت و بردگى و خفقان دانسته است.

اين‌گونه بازى با الفاظ و تحريف و مسخ حقايق حتى در ميان دشمنان اسلام هم كمتر ديده شده است.

مضحك‌تر اين‌كه «انفاق» را در جايى ديگر به معناى «پر كردن خلأ» كه با هيچ يك از موازين ادب عربى سازگار نيست، گرفته، و عجيب اين‌كه اگر همان تفسير را بخواهيم در آيه فوق بكار بريم مفهوم آيه چنين‌