«زيرا كه از براى هر شمسى از اين شموس مذكوره (علوم و معارف هر مذهب) محل اشراق و غروب است، و چون علماى تفسير بر حقيقت اين شمس‌هاى مذكوره اطلاع نيافتند، لهذا در تفسير اين آيه معطل شدند». [١] همان‌طور كه ملاحظه مى‌كنيد چون هدف اصلى آنها اين بوده، راه را براى ادعاى نبوت مدعيان دروغين هموار كنند، و اين موضوع با خاتميت رسول اكرم صلى الله عليه و آله سازگار نبوده، ناچار دست به دامن تأويل فوق زده‌اند، تا بگويند اسلام هم طلوع و غروبى دارد، و غروب آن فرا رسيده و نوبت طلوع ديگر است.

ولى اين دروغ‌پردازان لااقل توجه به اين نكرده‌اند كه قرآن به مشرق‌ها و مغرب‌ها، به عنوان يكى از نشانه‌هاى عظمت آفريدگار سوگند ياد كرده اگر منظور از «غروب»

[١]. كتاب ايقان، چاپ ١٩٩ صفحه‌اى، صفحه ٣١ تا ٣٤.