استقلال و قوت و شوكتشان بازگشت نمود و اين يك نوع تأديب براى آنها بود تا خود را پاك سازند، و نتيجه اخلاق سوء را بدانند ... و در پايان مى‌گويد اين است معناى حيات امت‌ها و مرگ امت‌ها». [١] اما اگر آيه فوق را بدون پيش داورى‌ها و سليقه شخصى و طبق موازين ادبى بخواهيم معنا كنيم، مفهوم آن چنين است:

«آيا نديدى جمعيّتى را كه از خانه‌هاى خود از ترس مرگ فرار كردند و آنان هزارها نفر بودند خداوند به آنها گفت، بميريد، سپس آنها را زنده كرد، خداوند نسبت به بندگان خود احسان مى‌كند، ولى بيشتر مردم شكر نعمت را بجا نمى‌آورند».

رواياتى كه در شأن نزول اين آيه وارد شده نيز

[١]. تفسير المنار، جلد ٢، صفحه ٤٥٨.