خدا را محصور مى‌كند و نام خودش را بر آن منبع توليد مى‌گذارد، و بعد ديگران را به استثمار و به بردگى مى‌كشد، و مجبور مى‌كند كه براى خوردن نانشان براى او كار كنند ...

يعنى تاريخ با رفتن هابيل و ماندن قابيل از مرحله هابيلى به مرحله قابيلى وارد مى‌شود، و با از بين رفتن هابيل و ماندن قابيل ما همه فرزندان قابيل هستيم».

عبارت بالا كه روشن‌ترين مصداق تفسير به رأى است، در عين حال خطر تفسير به رأى را كاملًا آشكار مى‌سازد.

زيرا يك جريان تاريخى كه در قرآن آمده، كاملًا با فرضيه كمونيست‌ها در زمينه دوران‌هاى تاريخى بشر، تطبيق داده شده است به اصطلاح خودش هابيل را اشاره به دوران كمون اوّليه و اشتراكى نخستين گرفته و قابيل را كنايه از نخستين دوران‌