اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧١٣ - فرهنگ مهر

(مدیریت) آزمایش خود را داده بود. در شرکت ملی بیمه انتظار می رود که او کارها را به جریان اندازد و

مخارج را کمتر نماید. او در این جهت کوشش های قابل ملاحظه ای به عمل آورده است، ولی هنوز زود

است که گفته شود وی به طور کامل موفق بوده است.

مهر اصولاً طرفدار امریکا است. او یک حقوقدان و اقتصاددان تحصیلکرده انگلستان است که سوابق

خدمتی درخشانی از وزارت دارایی، جایی که مطالب خوبی از بوروکراتهای قدیمی وزارتخانه آموخته

است، دارد. وی مقامی مقتدر، با کفایت و بلندپرواز (جاه طلب) است که به علت درستکاریش در تنظیم

مالیات ها در محافل بازرگانی به نحو گسترده ای مورد احترام است. مهر به عنوان معاون اول (رئیس

معاونین) وزارتخانه (مارس ١٩٦٤ ١٩٦٥)، هویدا، وزیر دارایی وقت، را در برنامه اش جهت اصلاح

وزارتخانه کمک کرد. شهرت مهر همراه با ارتباط نزدیک او با هویدا و نخست وزیر وقت حسنعلی منصور،

او را کاندید منطقی وزارت دارایی در کابینه هویدا ساخت، لیکن به عنوان یک زردشتی، مهر از نظر قانون

اساسی برای تصدی یک پست کابینه ای منع داشت.

وقتی در ژانویه ١٩٦٥ منصور به قتل رسید، مهر از لندن که در حال هدایت مذاکرات نفتی بود، به ایران

بازگشت تا مسئولیت وزارت دارایی را تا زمانی که وزیر جدید منصوب شود، به عهده بگیرد. وقتی جمشید

آموزگار در ١٩٦٥ وزیر شد، مهر از وزارتخانه منتقل گردید، با وجود این او همکاری غیر رسمی خود را در

هر زمان لازم به آموزگار ارائه نمود. ظاهرا آموزگار مخالف نگهداشتن زیردستی بود که به طور ضمنی قبل

از وی عهده دار وزارتخانه بوده است.

مهر در ١١ دسامبر ١٩٢٣ در تهران متولد شد. او در ١٩٤٤ لیسانس حقوق از دانشگاه تهران و در

١٩٤٧ لیسانس از دانشکده فنی تهران گرفت. او در ١٩٤٥ به وزارت دارایی پیوست، و از ١٩٤٧ تا ١٩٥٠

رئیس اداره سیلو و آرد بود. در ١٩٥٠ او به انگلستان رفت و در ١٩٥٦ یک فوق لیسانس حقوق و در

١٩٥٨ مدرک دکترا از دانشکده اقتصاد دانشگاه لندن دریافت نمود. در بازگشت به ایران به عنوان عضوی

از جامعه وکلا پذیرفته شد و به اداره حقوقی شرکت ملی نفت ایران پیوست. در ١٩٦٠ او رئیس

کنفرانس های بین المللی و نمایندگان ماوراءبحار شد. همزمان با آن او مشاور امور بازرگانی وزیر

بازرگانی بود. او در سال ١٩٦١ به عنوان مدیرکل اداره نفت و روابط خارجی به وزارت دارایی پیوست.

در می١٩٦٣ او به مدیرکلی اداره امور اقتصادی ارتقا یافت و سرپرستی قسمت های نفت، ترابری،

چای، نان، غلات و اقتصاد را به عهده گرفت. در این شغل او در کنفرانس های اوپک شرکت می کرد و

نماینده ایران در هیئت مدیره اوپک بود. (هر چند در شغل فعلی از امور نفتی دور شده است، اعتقاد براین

است که هنوز مسئولیت کمک در تنظیم سیاست های نفتی را به عهده دارد). مهر به سرعت اعتماد وزیر

دارایی وقت، عبدالحسین بهنیا، را جلب نمود که مسئولیت های بسیار زیادی در امور نفتی به وی واگذار

نمود. این اعتماد پس از برکناری بهنیا در اکتبر ١٩٦٣ توسط اسداللّه علم، نخست وزیر وقت و سرپرست

وزارت دارایی، ادامه یافت. علم، مهر را در ژانویه ١٩٦٤ به معاونت وزیر ارتقا داد. دوستی نزدیک مهر با

منصور و عضویت وی در حزب ایران نوین (او در پایه گذاری آن کمک کرد) بدون شک به مراحل خدمتی

او کمک کرد. (در کنگره می ١٩٦٧، مهر در کمیته اجرایی حزب انتخاب شد). مهر در کمیته ویژه نفت

منصوب شد و پس از مراسم شروع به کار کابینه منصور در مارس ١٩٦٤، معاون اول وزیر دارایی شد.

مهر در ارتباط با امور نفتی مسافرت های بسیاری کرده است. او ابتدا در ١٩٦٣ برای مذاکره با مقامات