اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٣٨٧ - هوشنگ انصاری

هوشنگ انصاری وزیر اقتصاد به نیکولس گفت که وی فعالانه در پی افراد خوبی است که از قبل

می شناخته تا در وزارت اقتصاد به کار مشغول شوند. انصاری همچنین به قانون جدیدی اشاره کرد که

«کنترل صنایع ملی شده را به جای بانک مرکزی در اختیار او می گذارد». (این حرف تا حدی مبهم است،

زیرا بانک مرکزی در حال حاضر کنترل صنایع ملی شده ایران را درست ندارد، اما ممکن است نشانه این

باشد که انصاری در نظر دارد تمام صنایع ملی شده را باهم تحت اختیار وزارت اقتصاد در آورد).آرمیتاژ

انصاری، هوشنگ ١٣

هوشنگ انصاری وزیر اقتصاد خیلی محرمانه

انصاری در سال ١٩٢٨ در ایران متولد شد. در خلال جنگ جهانی دوم او به انگلستان رفت و برای یک

شرکت ایرانی واردات صادرات پارچه کار کرد و تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه داد. او در سال

١٩٥٠ به عنوان نماینده شرکت به توکیو اعزام شد و ظاهرا در آنجا تحصیلات خود را تکمیل کرد و درجه

MA در اقتصاد گرفت. (همچنین گزارش شده که مدتی در ایالات متحده تحصیل کرده است.) تا سال

١٩٥٤ او ثروت شخصی قابل ملاحظه ای حاصل نمود. او سپس به عنوان وابسته مطبوعاتی سفارت در

توکیو به خدمت دولت درآمد و پس از آن رایزن و وابسته بازرگانی و اقتصادی شد. در آوریل ١٩٦٢ به

تهران بازگشت و معاون وزیر بازرگانی گردید. او رئیس هیئت ایرانی در مذاکرات مربوط به قراردادهای

تجاری با لهستان و اتحاد جماهیر شوروی بود، و در شورای هواپیمایی غیرنظامی، شورای سرمایه گذاری

خارجی و جانشین رئیس بانک اعتبارات صنعتی و سرمایه گذاری ایران آمریکا خدمت کرد. در ژوئیه

١٩٦٢ از وزارتخانه پس از یک اختلاف سیاسی با وزیر استعفا داد و مدیرعامل کارخانجات خصوصی

پارچه بافی فخر گردید. او به عنوان جانشین رئیس اتاق بازرگانی که در سال ١٩٦٣ تشکیل گردید.

انتخاب شد.

انصاری یکی از بنیانگذاران حزب ایران نوین (حزب حاکم فعلی) بود که در دسامبر ١٩٦٣، تأسیس

گردید.

در اوت ١٩٦٤ او سفیر سیار و رئیس یک هیئت چهار نفره در شرق آفریقا شد تا امکانات بازرگانی را

بررسی نماید که نتیجه آن استقبال و تمایل در ایجاد سفارتخانه های دائمی ایران در منطقه بود. در ژوئن

١٩٦٥ او سفیر ایران در پاکستان شد و در ژانویه ١٩٦٦ همزمان سفیر در سیلان گردید.

از ژوئیه ١٩٦٦ تا می ١٩٦٧ به عنوان وزیر اطلاعات خدمت نمود. در مدت تصدی و در این شغل، وی

تلویزیون ملی جدید ایران (سومین کانال تهران) را به کار انداخت، ایستگاههای رادیویی را مجددا

برنامه ریزی نمود و در ارائه و پوشش جدید آن جنبه اضطراری و حرفه ای بودن را در آن بیشتر تزریق

نمود.

در ماه می ١٩٦٧، انصاری به عنوان سفیر ایران در ایالات متحده منصوب گردید که تا ژوئیه ١٩٦٩ در

آنجا خدمت نمود. در مدت اقامت در واشنگتن او به طور فعالی سعی می کرد ایران را به عنوان منطقه با ثبات

در خاورمیانه معرفی نماید که امتیازاتی برای سرمایه گذاری بخش خصوصی آمریکا فراهم می کند. در

ژوئیه ١٩٦٩، انصاری در پست فعلی خود، وزیر اقتصاد، منصوب گردید، طی این دو سال اخیر انصاری به

طور فعال درگیر ارتقاء صنایع صادراتی، بخصوص صادرات غیر نفتی و غیر سنتی (صادرات سنتی